تفسیر داستان «مکر خرگوش» از مثنوی معنوی مولوی

نهمین و آخرین نشست ادبی بشنو از نی «شرح تفسیر اشعار مثنوی» در فصل بهار، روز دوشنبه ۳۱ خرداد ماه باحضور کریم سلگی وجمعی از علاقمندان به ادبیات و شعر برگزار شد.

به گزارش رسانه خبری سازمان فرهنگی هنری شهرداری تهران، ابتدا دراین نشست کریم سلگی ضمن شرح و تفسیر داستان «مکر خرگوش» از سری حکایت‌های شیرین مثنوی معنوی مولوی برای شرکت کنندگان، در خصوص تفسیر و محتوای آن به ایراد سخن پرداخت.

وی درباره‌ این داستان گفت: مولانا برای روشن شدن این مطلب مثالهایی می‌آورد و می‌گوید همان طور که شیر از بیشه بیرون می‌آید و یا سخن و آواز از اندیشه بر می‌خیزد، صورت نیز از معنی بیرون می‌آید. این صورت‌ها دوباره به عالم اصلی خود که از آنجا آمده‌اند یعنی عالم معنی باز می‌گردند. آن عالم معنی در واقع‌‌ همان دریای اندیشه یعنی خود خداوند است که همه به سوی او باز می‌گردند (انا لله و انا الیه راجعون). پس انسان در تمام لحظات حیاتش در این دنیا دائما در حال خلق شدن و فانی شدن و به عبارتی آمدن از عالم معنی به عالم صورت و سپس بازگشت به عالم معنی است. به همین دلیل پیامبر اکرم (ص) فرموده است: «الدنیا ساعه فاجعل‌ها طاعه» یعنی دنیا لحظه‌ای و ساعتی بیش نیست پس آن را صرف عبادت خداوند نمایید.

او در ادامه افزود: مولانا در ادامه مطلب از تجلی پروردگار در صفات و افعالش می‌گوید: صورت‌ها دم به دم ظاهر می‌شوند و باز در صورت معنی پنهان می‌شوند و این حرکت آن چنان با سرعت عمل می‌کند که ما تجلیات را به صورت ثابت می‌بینیم و فکر می‌کنیم که تغییر و تبدیلی نیست، مانند قطرات آب جوی که آن‌ها هم چون پشت سر هم می‌آیند، ما را دچار خطای دید می‌کنند و ما آن را به شکل یک موجود ثابت می‌بینیم. همینطور است حرکت دایره وار و مستمر آتش وقتی آتشگردان را کسی می‌چرخاند و یا حرکت آتش به صورت یک خط مستقیم وقتی کسی یک شاخه بر افروخته را به شکل یکنواخت حرکت می‌دهد.

سلگی اضافه کرد: این اسرار را با علوم مدرسه‌ای نمی‌توان دریافت. بنا بر این اگر کسی خواستار دانستن آن باشد، حتی اگر علامه هم باشد، باید پاسخ را از یک مرد الهی که متصل به علم لدنی است دریافت کند. مولانا در اینجا به گونه‌ای ضمنی اعتراضی به آنان که بر علم و سواد ظاهری حسام الدین چلبی خرده می‌گیرند دارد، در حالیکه او در درگاه احدیت والامرتبه و بلندپایه است.

سلگی در بخش دیگری از این نشست تصریح کرد: در این ابیات مولانا مثال دیگری از ناپایداری امور ظاهری و مادی و پایداری حق و آنچه به آن مربوط است ذکر می‌کند. مثال او این است که جاه و جلال پادشاهان، ظاهری و ناپایدار است به همین سبب وقتی پادشاهی از آنان سلب می‌شود دیگر نام آنان در خطبه‌ها ذکر نمی‌شد، در حالی که نام پیامبر اکرم (ص) که مظهر حق است همیشه در خطبه‌ها و مآخذ آمده. در واقع نام احمد بیانگر نام همه انبیا است و حقیقت او جامع جمیع کمالات و رسالات انبیاست.

او در پایان بیان کرد: مولانا در ادامه به انسان‌ها نهیب می‌زند که از خواب غفلت بیدار شوند و بانگ و فریاد خداوند را جدی بگیرند و به گفته امیرالمومنین (ع) نظر دارد که می‌فرمایند: قبل از اینکه به حسابتان رسیدگی کنند خود به حساب‌هایتان رسیدگی کنید. اندیشه و فکر ما نیز مانند تیری است که خداوند به هوا پرتاب کرده و در ‌‌نهایت به پرتاب کننده آنکه خداوند است بازمی گردد.

گفتنی است در بخش پایانی این برنامه، نشست پرسش و پاسخ کار‌شناس و شرکت کنندگان برگزار شد.

گزارش خطا

پسندها:

اشتراک گذاری

فیسبوک سروش واتس‌اپ لینکدین توییتر تلگرام

ارسال نظر