نياز به كمك‌هاي پزشكي و دارويي در هاييتي بيش از پيش احساس مي‌شود
آب آشاميدني سالم يك نياز اساسي در سراسر جهان است.در حالي كه همه سيستمهاي تهيه و توزيع آب آشاميدني نابود شده اند احتمال گسترش سريع بيماري هاي ناشي از مصرف آب آلوده بيش ازپيش فضا را هولناك مي كند.
پس از گذشت دو هفته از زلزله فاجعه بار هاييتي،مجله تايم،گزارش هاي مفصلي از شرايطي كه مردم اين كشور با آن دست و پنجه نرم مي كنند ارائه داده است كه «شهر» قسمتهايي از آن را منتشر مي كند:
تراژدي واژه اي است كه شايد بتواند شدت حادثه را توصيف كند.هاييتي فقيرترين كشور نيمكره غربي زمين است،جايي كه سوء تغذيه شايع است و نيمي از جمعيت آن دسترسي به آب آشاميدني سالم ندارند.در ساعت 4:53 بعد ارز ظهر روز دوازدهم ژانويه در منطقه 15 مايلي جنوب غربي پايتخت اين كشور،پورتو پرنس زمين با شدت 7 ريشتر زير پاي ساكنانش لرزيد.ساختمانها از هم پاشيدند،هزاران نفر از مردم به خيابانها هجوم آوردند و در حالي كه شديداً متاثر بودند به دنبال افراد خانواده شان مي گشتند تا شايد بتوانند به آنها كمكي كنند.
تنها چند ساعت بعد ابعاد زلزله اي كه بعدها به عنوان شديدتريت زمين لرزه دويست سال گذشته اين كشور لقب گرفت بيشتر آشكار شد.مانند ماجراي تسونامي 5 سال قبل اقيانوس هند،فيلم هاي ويدئويي ضبط شده توسط تلفن هاي همراه وحشتي را كه مردم هاييتي تجربه كرده بودند به سراسر جهان منتقل كردند.لوييس ايور مدير بخش كلينيكال سازمان غير دولتي سلامت هاييتي در اولين ساعات در مطلبي نوشت:"پورتوپرنس نابود شده است،بسياري كشته شده اند.كمك..كمك..لطفاً به ما كمك كنيد.."
ايان راجر از گروه "كودكان را نجات دهيد" در وبلاگ خود نوشت:"پنج ساعت پس از وقوع زلزله هنوز ما مي توانيم صداي ساختمانهايي را كه فرو مي ريزند بشنويم."
يك روز بعد هنوز تعداد كشته ها نامعلوم بود،اما مقامات رسمي هاييتي به سازمان هاي خبري مي گفتند كه آنها تعداد كشته هاي زمين لرزهرا بيش از 100000 نفر تخمين مي زنند.وينسنتو پوليگنز،سخنگوي نيروهاي سازمان ملل در هاييتي در جمع بندي خود اظهار داشت كه اين حادثه خسارات اساسي به بار آورده است.ساختمان كاخ رياست جمهوري و كليساي مركزي و بسياري از دفاتر دولتي را نابود كرده است.هتلها،بيمارستانها،مدرسه ها و زندان مركزي پايتخت ويران شده اند.پوليگنز همچين سخنان خود را اينگونه كامل كرد:"تعداد كشته ها نامعلوم است.تنها مي توان حدس هايي ارائه كرد.صدها هزار نفر خانه و كاشانه خود را از دست داده اند و جامعه هاييتي اكنون به زانو افتاده است.تنها تلنگري ناچيز كافي است تا آن را كاملاً به ورطه نابودي بكشاند."
زلزله غير قابل پيش بيني نيست اما مختصات اين زلزله تراژديك خاص شبيه هيچ كدام از انواع ديگر زلزله ها نبود.معمولاً در همه نقاط جهان گسلهاي مختلفي در سراسر زمين وجود دارند،فاصله ميان شكاف هاي صفحات زمين امروزه به خوبي توسط متخصصان مشخص شده اند و اطلاعات كاملي از آنها وجود دارد.
هاييتي كشوري با 9 ميليون نفر جمعيت بر روي نقطه عطف گسلهاي آمريكاي شمالي و كاراييب قرار دارد كه به همين دليل تاكنون بارها زمين لرزه هاي با شدت هاي مختلف در اين كشور به وقوع پيوسته است.از لحاظ تاريخي بيش از 1000 زلزله شديد مختلف در طول پانصد سال گذشته در ناحيه كاراييب رخ داده است.خساراتي كه اين زمين لرزه ها بوجود آورده اند غير قابل محاسبه است.
زلزله اخير بار ديگر همه چيز را به شكل غيرقابل تصوري نابود كرد.در حالي كه تيمهاي امداد و نجات در حال زيرو رو كردن همه چيز براي يافتن مجروحين وگمشدگان هستند نگراني ها در مورد شيوع بيماري هاي مسري خطرناك در اين جزيره رو به فزوني است.در هاييتي نزديك به 200000 نفر حامل ويروس اچ آي وي يا مبتلا به ويروس ايدز زندگي مي كنند و تنها نيمي از كودكان هاييتي در برابر بيماري هاي ساده اي مانند ديفتري يا سرخك واكسينه هستند.
آب آشاميدني سالم يك نياز اساسي در سراسر جهان است.در حالي كه همه سيستمهاي تهيه و توزيع آب آشاميدني نابود شده اند-و حتي امدادگران نيز دسترسي به آب آشاميدني سالم ندارند- احتمال گسترش سريع بيماري هاي ناشي از مصرف آب آلوده مانند وبا و اسهال خوني كه مي تواند به راحتي در كمپ هاي آوارگان شيوع يابد بيش ازپيش فضا را هولناك مي كند.
با تلاشهاي مكفي و مداوم ممكن است اوضاع كمي بهتر شود.جهان اكنون تجربيات فرار و رهايي از ابتلا به همه گيري بيماريهاي عفوني را در كارنامه خود دارد.در مورد مشابه ماجراي امروز هاييتي،يعني سونامي سال 2004 كه در اثر آن بيشتر از 200000 نفر جان باختند،ايتن كمك هاي همه جانبه ديگر كشورهاي جهان در تامين لوازم دارويي و بهداشتي و خدمات پزشكي سريع بود كه از بالا رفتن رقم جانباختگان و آسيب ديدگان جلوگيري كرد.
