در جلسه نقد و بررسی منطق‌الطیر عطار عنوان شد:
راه رسیدن به سعادت، خداشناسی است
در جلسه «بر بال سیمرغ» مطرح شد: و ما انسان‌ها باید بدانیم که چگونه راه خدا را برگزینیم تا به سعادت ابدی برسیم.
به گزارش رسانه خبری سازمان فرهنگی هنری شهرداری تهران، برنامه «بر بال سیمرغ» که به شرح و تفسیر منطق‌الطیر به زبان ساده می‌پردازد، ۱۷ مرداد ماه با حضور کارشناس برنامه و نوجوانان علاقه‌مند به ادبیات فارسی برگزار شد.در جلسه‌های پیشین به حرکت مرغان به نزد سیمرغ و راهنمایی‌های هدهد و بهانه جویی‌های بعضی مرغان اشاره شد. در این جلسه هم کارشناس برنامه از زبان هدهد به داستان مرغی اشاره کرد که از هوای نفس خود اطاعت می‌کند و دائم از راه راست منحرف می‌شود؛ از این رو هدهد او را موجود پستی می‌داند که با شنیدن تعاریف دروغ خوشحال می‌شود تا مرغان دیگر را به این نتیجه برساند که زندگی همه بر اساس غفلت و نادانی است و در جهل سپری می‌شود.
کارشناس برنامه سپس داستان مرد گورکنی را تعریف کرد که ۷۰ سال مشغول کندن قبر برای دیگران است ولی هنوز نتوانسته بر هوای نفس خود چیره شود. داستان پادشاه و ژنده‌پوش، یکی دیگر از قصه‌هایی بود که در این جلسه به آن اشاره شد. داستانی به این مضمون که پادشاهی در راه، مرد فقیری را دید و خواست سر به سرش بگذارد. پس از او پرسید بین من و تو کدام بهتریم؟ مرد فقیر جواب داد: چون پاسخ دادن به پادشاه واجب است این را می‌گویم. من بر هوای نفسم غلبه کردم و سوار آن شدم ولی تو افسار خود را به دست هوای نفس داده‌ای، پس هوای نفس خر من است و تو خر هوای نفسی؛ یعنی خر من سوار توست؛ تو بگو از ما کدام بهتر است؟
اما بهانه‌جویی مرغان به اینجا ختم نمی‌شود. چرا که مرغ دیگری از شیطان شکایت کرد و گفت: «هر زمان مشغول عبادت می‌شوم، شیطان به سراغم می‌آید و فکرهای باطل و دنیایی را در ذهن من زنده می‌کند؛ چه کنم؟» عطار داستان دنیاپرست و ابلیس را برای او تعریف می‌کند و می‌گوید: «مردی از ابلیس نزد عابدی شکایت کرد و گفت که شیطان راهزن من شده و مرا از راه راست منحرف می‌کند. عابد گفت: قبل تو شیطان اینجا آمده بود و از تو شاکی بود و می‌گفت که تو به دنیای او چسبیده‌ای و آن را رها نمی‌کنی. او هرچه سعی می‌کند تا تو را به سوی خدا راهنمایی کند فایده‌ای ندارد و از دست تو خاک بر سر می‌ریخت.»
داستان مرغ زردوست که فقط با جمع کردن مال دنیا خوشحال می‌شود هم یکی دیگر از قصه‌ها بود. هدهد در جواب به این مرغ می‌گوید: این مال به تو وفا نمی‌کند و عاقبت باید تمام آن را بگذاری و بروی. چون زمان مرگ نزدیک است و این مال بند راه تو می‌شود. شاگردی مقداری طلا داشت و به همراه استاد خود به راه افتاد. در راه به دو راهی رسیدند، شاگرد نگران بود که از کدام سمت بروند و استاد گفت: اگر طلاهایت را بگذاری از هر دو راه می‌توانی بروی و نگرانی نداری.
اما مرغی دیگر دلبسته به قصر و خانه‌اش بود و در نیمه راه برگشت و بهانه آورد که نمی‌تواند از مکان خوش و خرم خود دل بکند و به بیابان طولانی قدم بگذارد. هدهد گفت: این دنیا محل عبور ماست و زمان مرگ فرقی نمی‌کند که در قصر باشی یا در حمام. تو خود را در زندانی اسیر کردی که در آن ماندگار نیستی.
کارشناس برنامه «بر بال سیمرغ» در انتها گفت: از تمامی داستان‌های گفته شده نتیجه می‌گیریم دنیا با تمام زیبایی‌هایش ارزش ندارد و جاوید نخواهد بود و ما انسان‌ها باید بدانیم که چگونه راه خدا را برگزینیم تا به سعادت ابدی برسیم.
گزارش خطا
پسندها:
0
ارسال نظر