جلسه نقد و بررسي «خواب بي‌وقت حوريه» در فرهنگسراي پايداري برگزار شد

به گزارش شهر به نقل از روابط عمومي فرهنگسراي پايداري، پارسايي اظهار داشت: در كل 2 نوع متن نمايشنامه؛ داستاني كه با كمك قصه منظور خود را بيان كند و متون نمايشي بدون داستان، وجود دارد. تفاوت داستان نمايشنامه‌اي با قصه مستقل در اين است كه در نمايش، داستان و قصه در خدمت ارايه بيان دراماتيك اند و نبايد محور قرار گيرند. وي با تاکيد بر "خواب بي وقت حوريه" افزود: اين نمايشنامه با توجه به پرداختن به موقعيت‌ها؛ بسيار ايستا، بي‌حركت و تهي از حادثه، بر خلاف تصور مخاطب براي مواجهه با صحنه‌هاي عجيب و پر تحرك، در گروه دوم متون نمايشنامه‌اي مي‌گنجد. در واقع، نمايشنامه "خواب بي وقت حوريه" در بي‌حادثگي، خود حادثه است. پارسايي تصريح كرد: نويسنده اين اثر با تمثيلي از روز عاشورا و استفاده از خورش قيمه، غذايي كه هر روز توسط سرهنگ براي زنان تهيه مي‌شود، نشان مي دهد که جنگي در ميان است. بر همين اساس محمد چرمشير، نويسنده نمايشنامه "خواب بي وقت حوريه" غيرمستقيم به حقيقت پرداخته و وجه زيبايي شناختي طعام، از ديدگاه هنرمند معنادار مي‌شود. وي درباره رويكرد نويسنده در اين اثر اظهار داشت: رويكرد چرمشير ناتوراليستي است. يعني به آنچه كه هست فكر مي‌كند نه به آنچه بايد باشد. بر اين اساس ديالوگ‌هاي متن، تركيبي از اين رويكرد و زبان در بيان تئاتر اند. شاهرخ تندرو صالح، نويسنده در خصوص ريخت شناسي نثر "خواب بي وقت حوريه" اثر محمد چرمشير گفت: چرمشير با اتکاي به دانش عميقي که از زندگي و بن مايه هاي ذهني و زباني انسان ايراني دارد حضور زن ايراني در رويارويي با جنگ که مجموعه روياها و واقعيت هاي زندگي او را زير سايه خود گرفته اند به خوبي نشان مي دهد. خواب بي وقت حوريه فرصتي براي ستايش حضور زن ايراني در جنگ و انتظار دميدن اميد و زندگي را روايت مي کند . اين به مفهوم روايت ناتوراليستي از ماجراهاي رنگارنگ زندگي ايراني در هاله بد بيني نيست. متاسفانه برخي نگاه ناتوراليستي را سياه بيني واقعيت نام گذاري کرده اند در حالي که چنين نيست. چه اين که بسياري هستند که از يک موقعيت اميدوارانه، نااميدي و ياس خلق مي کنند. نمايشنامه حاضر در چرخه چند شخصيت زن و وساطت سالخورده مردي که سرهنگ نام دارد بارها و بارها چرخه ايستاي زمان را مي شکند و ما را به تماشا و تامل در فراسوي واقعيتي که نويسنده در حال تکوين بخشيدن به آن است دعوت مي کند . من به سهم خودم و به عنوان يک مخاطب خوشحالم که نمايشنامه نويسي ايران نگاه عميق و پرسشگر از جنگ را دارد و اين نگاه ، در کارهاي چرمشير که مي توان لقب بکت نمايشنامه نويسي ايران را به او داد به تمامي وجود دارد . وي افزود: از طرفي چرمشير با قرار گرفتن در زاويه بي طرفي موفق شده است از وضعيت ملتهب جنگ در فرصت نمايشي با فضايي سرد قدرت پرسش از واقعيت ها را به مخاطب منتقل کند. چون يک اثر خوب هنري در واقع زنده کننده و برانگيزاننده يک پرسش و پرسش هاي بسيار در ذهن مخاطب است. از طرفي چرمشير به عنوان يک راوي دردآگاه به دام تجليل، توصيف و روايت شيداوار از جنگ نمي افتد. او راوي اميدواري انسان هايي است که جنگ سعي در بلعيدن اميد هاي آنها دارد. لذا مي توان روايت اميد اين انسان ها را در نمايش اش ديد.