«باد خزان»؛ یادمان غلامحسین درویش در فرهنگسرای ارسباران

ویژگی‌های یک موسیقی دان ایرانی همچون شناخت عمیق، پایبندی به اصول، تکامل و خلاقیت در آثار درویش خان به چشم می‌خورد. وی پس از مرگ ناصرالدین شاه در سال ۱۳۱۳ قمری به دستگاه شعاع‌السلطنه پسر مظفرالدین شاه والی فارس دعوت شد و تشکیل ارکستر موسیقی انجمن اخوت، اجرای کنسرت‌های متعدد (برای جمع آوری کمک به نفع آسیب دیدگان و ناتوانان)، راه اندازی اولین کلاس موسیقی بانوان با هدف استعدادیابی و دوری از ابتذال جامعه هنری، بخشی از فعالیت‌های این استاد برجسته موسیقی است.

نقطه عطف این هنرمند زمانی است که تصمیم می‌گیرد از دربار بیرون بیاید و با دشواری‌های ناشی از عواقب این تصمیم موسیقی فاخر را به میان عامه آورد تا با ارتباط مستقیم با مردم هم درک درستی از جامعه داشته باشد و هم در غم و شادی آنها شریک باشد.