يك كارشناس آموزشي: ذهن دانش‌آموز را نبايد با انباشت اطلاعات پراكنده مسموم كرد
به گفته كارشناس آموزشي، دانش‌آموز ايراني نسبت به دانش‌آموزان همسطح خود در كشورهاي پيشرفته معلومات بيشتر، اما خلاقيت كمتري دارند.
شير‌زاد عبداللهي در گفت‌وگو با "شهر" با بيان اين كه «در سيستم‌هاي نوين آموزشي، هدف از مدرسه رفتن دانش‌آموز، كسب مهارت‌هاي زندگي است»، اظهار كرد: آموزش در مدارس با واقعيت‌هاي زندگي ارتباط نزديكي دارند؛ به اين مفهوم كه مي‌توان در دانش‌آموز،كنجكاوي را تحريك كرد و مهارت‌هاي كسب دانش و پردازش اطلاعات را به وي آموخت.
وي تأكيد كرد: ذهن دانش‌آموز را نبايد با انباشت معلومات و اطلاعات پراكنده مسموم كرد، چون در اين صورت ديگر جايي براي فعاليت و كنكاش باقي نمي‌ماند.
عبداللهي افزود: بايد به دانش‌آموز، نحوه استفاده از اطلاعات را بياموزيم تا بتواند با مطالعه و جست‌وجو در كتاب‌هاي درسي، غير درسي،اينترنت و ... اين اطلاعات را در زندگي خود بكار گيرد.
وي با انتقاد از حافظه‌محور بودن نظام آموزشي تصريح كرد: به اين ترتيب نظام آموزشي ما بر انباشت معلومات در حافظه دانش‌آموز استوار است. نظام آموزشي و خانواده بر اين باورند كه روند انباشت معلومات در حافظه بايد بدون وقفه ادامه داشته باشد و در واقع دانش‌آموزي، موفق است كه بتواند معلومات بيشتري در حافظه انباشته كند.
اين كارشناس آموزشي با اشاره به اين كه «در نظام آموزشي ما، دانش‌آموز به جاي داشتن نقش فعال، منفعل است»، افزود: متأسفانه در چنين سيستمي، كنجكاوي، پرسش، تحقيق در روند آموزشي وجود ندارد و دانش‌آموز بايد صرفا محتويات كتاب‌ها را بدون هيچ چرايي در حافظه خود بسپارد.
وي تصريح كرد: همه اين واقعيت‌ها به همراه فضاي نامطلوب مدارس و روش‌هاي تربيتي قديمي با چاشني خشونت، دانش‌آموز را از درس و مدرسه گريزان مي‌كند، چرا كه دانش‌آموز درس خواندن را يك تكليف انتزاعي مي‌داند.
