آسيب‌شناسي جشنواره فيلم فجر در گفت‌وگو با منتقدان/1/
درستكار:جشنواره نشان داد وضع سينماي ايران واقعا خراب است/«بدرود بغداد» تنها فيلم قابل تماشاي جشنواره
مديران سينما حرف هايي كه دوست دارند را مي‌شنوند و حرف‌ها و انتقادهاي بد جشنواره به گوش آن‌ها نمي‌رسد.
«رضا درستكار» منتقد سينما و فيلمساز درباره بيست و هشتمين جشنواره فيلم فجر و مسايل آن در گفت‌وگو با خبرنگار شهر،ضمن بيان اين مطلب گفت: فيلمي كه در همه ابعاد بتواند بعد از 5سال توقيف جايزه بگيرد، ديگر چه انتظاري مي‌توان از اين جشنواره داشت؟
اين انتخاب هيات داوران و مديران برگزاري جشنواره نشان مي‌دهد وضع سينماي ايران واقعا خراب است.به نظر من فيلم خوب در بيست و هشتمين جشنواره فيلم فجر نداشتيم. وقتي جوايز اصلي جشنواره به فيلم «به رنگ ارغوان»(ابراهيم حاتمي كيا) تعلق مي‌گيرد واقعا جاي تعجب دارد. اين يك فيلم ضعيف و به نظر من متقلبي بوده است و فيلمي نيست كه بشود از آن دفاع كرد.هر جشنواره‌اي بايد كلي فيلم‌هاي ارزشي براي ديدن و تماشاكردن داشته باشد. جشنواره‌اي بي محتوا را گذرانديم و فيلم‌هاي جشنواره رضايت بخش نبودند.اساسا سينماي امروز نشان مي‌دهد براي سينماگرها مشكلات زيادي وجود دارد و به نظر مي‌رسد فيلمسازان ما در عسرتي به سر مي‌برند كه فيلم هايشان اين گونه مي‌شود.
اين منتقد سينما درباره مديريت سينما در اين دوره از جشنواره فيلم فجر گفت: به طور كلي مديريت مجموعه سينماي ايران بايد اين فرصت را پيدا كند كه به سينماي ايران نگاهي ملي كند. به دور از جناح بندي و صف بندي؛ اين هاست كه زمينه وفاق و همگرايي را در جشنواره فيلم فجر بوجود مي‌آورد و مسئولان بايد در تدارك اين اتحاد جمعي در سينما باشند اما واقعا اين اتفاق در جشنواره فيلم فجر رخ نداد.گرفتاري‌هاي سينما از روي فيلم‌هايي كه ساخته مي‌شوند و به معرض تماشا گذاشته مي‌شوند، مشخص است. وحدت و همگرايي ميان دوستداران و مديران سينما وجود ندارد و حرف و حديث‌ها در اين حوزه بسيار است. رويكرد مديريت سينماي ايران به جشنواره بايد موقعيتي مبتني بر نظم علمي و زيباشناسي باشد. نظم و زيباشناسي اساسا بايد در هنر سينما دخالت داشته باشد. چه سينما و چه در هنرهاي ديگر، بايد در هر حرفه اي تخصصي هم ديده شود.
وي افزود:بعد از گذشت سه دهه در حوزه فرهنگي، تخصص در حوزه سينما را بايد در اين سال‌ها حفظ مي‌كرديم تا قرباني هيچ امر ديگري نشود. اما امروزه در سينما نگاه‌هاي سليقه‌اي پشت تفكرات مسئولان ديده مي‌شود. همه اين اشكالات در نظام سينماي ايران منجر به جشنواره‌اي مي‌شود كه امسال شاهد آن بوديم.رضايت مديران جشنواره به نفع خودشان است. شرط آن‌ها الزاما برگزاري جشنواره فيلم فجر است. حرف‌ها و انتقادهاي بد جشنواره به گوش آن‌ها نمي‌رسد. انان حرف‌هايي كه دوست دارند را مي‌شوند.ما اساسا در جشنواره حق انتخاب و تشخيص فيلم خوب و بد را نداريم. در واقع سليقه‌اي در جشنواره فيلم فجر حاكم است كه بر همه ابعاد يك جشنواره تاثير مي‌گذارد.
درستكار درباره داوري‌هاي جشنواره ادامه داد: به هر حال اين فرصت فراهم شد تا در جشنواره فيلم ببينيم و در معرض اتفاقات قرار بگيريم.داوري‌هاي يكطرفه اساسا و تنها وضعيت نامتعادلي را ايجاد مي‌كند،درصورتي كه جشنواره محلي براي تلاقي سليقه‌هاي موجود در ميان آدم‌هاست.
اين منتقد سينما در پايان گفت: تنها فيلمي كه در اين دوره از جشنواره فيلم فجر به نظر من مناسب و قابل ديدن بود فيلم «بدرود بغداد» به كارگرداني مهدي نادري بود كه به نظر من پشت فيلمنامه و ساختار فيلم سليقه‌اي وجود داشت، چه به لحاظ كارگرداني و چه به لحاظ فيلمبرداري خوب كار شده بود. البته كاستي‌هاي موجود در اين فيلم هم قابل ذكر است.
