آسيب‌شناسي جشنواره فيلم فجر در گفت‌وگو با منتقدان/3/
طوسي:بعد از 31 سال در سيستم سينمايي هنوز آدم‌هاي خودي و غيرخودي وجود دارد
مشكلات جشنواره فيلم فجر متعلق به اين دوره نيست و بيشتر حوزه مديريت و عدم برنامه ريزي ها است كه باعث مي‌شود بعد از گذشت 28 دوره هنوز هم مشكلاتي ابتدايي در جشنواره ادامه داشته باشد. امسال
واقعا نمونه بارز يك جشنواره با مشكلات زياد را شاهد بوديم.
«جواد طوسي» رئيس اسبق انجمن منتقدان و نويسندگان سينمايي درباره بيست و هشتمين جشنواره فيلم فجر درگفت‌وگو با خبرنگار شهر،ضمن بيان اين مطلب گفت:وقفه‌اي كه در زمان نمايش فيلم‌ها در سالن همايش‌هاي برج ميلاد رخ مي‌داد، مسئله كمي نبود. تصور كنيد «زم هرير» در آخرين سئانس در سالن ميلاد نمايش داده شد كه متاسفانه نشست اين فيلم تا پاسي از نيمه شب هم ادامه داشت و در انتها با آن همه درگيري روبرو بود.اگر اين فيلم در يك زمان بهتر اكران مي‌شد من به عنوان منتقد براي اين كه در نشست صحبت كنم با يك وضعيت جسمي بهتري به تحليل و نقد فيلم مي‌پرداختم.نظريه علمي هم اين مسئله را ثابت كرده كه در شرايط غيرطبيعي نمي‌توان يك فيلم را تحليل و نقد كرد،خستگي حضار باعث شد تا نشست آن فيلم تبديل به مكاني شود كه در‌آن الفاظ نامناسب و به دور از ادبيات شنيده شود.
وي ادامه داد:بدون تعارف بايد بگويم كه در جشنواره فيلم فجر هيچكس براي نقد و تحليل درست تعادل عمومي نداشت و در شرايط غيرقابل كنترل شده‌اي منتقدان مقابل يكديگر قرار مي‌گرفتند.از سويي ديگر تفاهم و تاثيرپذيري ميان منتقدان وجود ندارد و به عقيده من اين قضيه خروجي نامناسبي است كه از يك رويداد مهم به نام جشنواره فيلم فجر ناشي مي‌شود.
اين منتقد و نويسنده سينمايي تاكيد كرد:جشنواره ويتريني است كه رفتارها و عملكرد هر گروه و جناحي در معرض ديد همگان قرار مي‌گيرد،در نتيجه دافعه آن نسبت به جاذبه آن بيشتر است و خوراك لازم در جشنواره وجود ندارد.با واقع بيني بايد مشكلات را ديد و مسئولان و سياست گذاران سينما نبايد از مشكلات موجود در سينما فرار كنند. پاك كردن صورت مسئله بحران هاي تازه اي را در جشنواره پديد مي‌آورد.به هر ترتيب برنامه ريزي كردن در دقيقه 90 اين مشكلات را هم دارد.
طوسي در خصوص نمايش فيلم‌هاي توقيفي جشنواره عنوان كرد: به هرحال رفع توقيف فيلم‌ها براي بعضي از اين آثار به نتيجه‌اي مثبت رسيد و در واقع مسكن موقتي بود كه بيشتر نماد نمايشي داشت و به يك قاعده بازي از سوي مسئولان شبيه بود.
رئيس اسبق انجمن منتقدان و نويسندگان سينمايي در ادامه گفت: چرخه رقابت در نسل‌هاي مختلف وجود ندارد.بايد نسل‌هاي گذشته و نسل امروز فيلمسازان ما در كنار يكديگر فيلم بسازند.از نسل جوان فرار نكنيم و اين ترس را نداشته باشيم كه نسل تازه از راه رسيده جاي نسل گذشتگان را بگيرند.چرخه توليد بايد سالانه از نظر كيفي و كمي، فرم و محتوا داشته باشند. ولي متاسفانه افكار ناهماهنگ مديران دربرنامه‌ريزي باعث مي‌شود كه سينما به انزوا كشيده شود. سينما داراي پيشينه تاريخي است. ولي هنوز بعد از 31 سال نمادي از آدم هاي خودي و غيرخودي در سيستم سينمايي مشاهده مي‌كنيم.
اين منتقد سينما در خصوص كارگردان‌هاي فيلم اولي نيز گفت:فيلم هاي «بدرود بغداد»، «هيچ» و «فصل بادهاي موسمي» جز فيلم هاي خوبي هستند و از سوژه‌هاي نابي برخوردارند كه مي‌تواند به سينما كمك كند و تعريف جديدي از سينما ارائه دهد.اين فضاي مناسب براي حضور كارگردان‌هاي فيلم اولي توانايي‌هاي بالقوه‌اي را ايجاد مي‌كند و ديدن اين فيلم‌ها انرژري‌هاي مثبتي است كه به سينماي امروز وارد مي‌شود.
طوسي همچنين گفت:فيلم هاي متوسط متمايل به خوب هم در سينما كنوني وجود ندارد. سينماي ايران تجربه‌هاي زيادي از فيلم‌هاي خوب را دارد كه بايد سطح فيلم‌هاي امروزي از خوب هم بالاتر باشد. چرخه توليد سينما بايد در اولويت قرار بگيرد.
طوسي در پايان با اشاره به برگه‌هاي راي‌گيري بعد از پايان نمايش فيلم‌ها،توضيح داد:برگه‌هاي راي گيري از تماشاگران كه در پايان نمايش فيلم در اختيار آن‌ها قرار مي‌گرفت،اصلا فرم‌هاي درستي نبود.تصور كنيد در اين فرم‌ها گزينه‌هاي عالي،خيلي خوب و متوسط داشتيم اما گزينه‌اي به نام ضعيف وجود نداشت.در واقع اين نسخه‌اي بود كه از قبل براي فيلم‌ها پيچيده شده بود تا سينماي ايران با واقعيت‌ها روبرو نشود. در صورتي كه اين جشنواره سرشار از فيلم‌هايي بود كه جز فيلم‌هاي ضعيف جشنواره به شمار مي‌روند.
