نمایش و نقد فیلم‌های بی‌گدار، میکل آنژ افغانستان و دست‌های خالی

به گزارش رسانه خبری سازمان فرهنگی هنری شهرداری تهران، در نشست نقد و بررسی فیلم «بی گدار» که درباره بحران‌های زیست محیطی در حوزه منابع آبی کشور است، بابایی و مجید عزیزی تهیه کننده فیلم به بحث و گفتگو پرداختند.

در این نشست بر اهمیت ساخت مستند توسط شرکت های فیلم سازی تاکید شد و مزایای و معایب این اتفاق مورد بررسی قرار گرفت. در ادامه موضوع و اهمیت فیلم و چگونگی پرداخت به موضوع کم آبی و مدیریت ناصحیح منابع آبی در استان های مختلف، بحث و تحلیل شد.

بابایی این مستند را از گونه هشدار دهنده دانسته که توانسته در زمینه خود به خوبی عمل کند و پیام و هشدار لازم را به مخاطبان خود برساند.

عزیزی نیز با اشاره به تحقیق ها و پژوهش های مستند درباره معضل آب در ایران، گفت: ما در ۱۰ استان با بحران جدی خشکسالی و کم آبی مواجه هستیم. با توجه به همین موضوع و تفاوت علت این بحران در هر استان، تصمیم گرفتیم که این مستند را به صورت مجموعه ای و برای قاب تلویزیون بسازیم تا بیننده گسترده تر و بیشتری پیدا کند که هم اکنون اقدامات فنی برای آماده سازی و پخش این مجموعه از شبکه های سیما در حال انجام است.

در ادامه نشست فیلم میکل آنژ افغانستان با حضور محمد صفا کارگردان مستند برگزار و پیرامون موضوع فیلم که به هنرمند مجسمه ساز خود آموخته افغانستانی هنرمند به نام علیخان عبداللهی می‌پردازد، بحث و گفتگوی کارگردان و مجری کارشناس برنامه شکل گرفت.

بابابی این فیلم را از گونه مستندهای پرتره دانست که با ضعف ها و نقاط قوتی همراه است که به نظر می توانست عمیق تر به این شخصیت و هنر این فرد پرداخته شود. پایان بندی فیلم نیز از دیگر بخش های فیلم جدا بود و بهتر بود به این جنبه سیاسی موضوع به این شکل پرداخته نمی شد.

صفا نیز بر روایت و لحن ساده فیلم تاکید کرد و گفت: شخصیت فیلم فردی ساده و صمیمی بود و می خواستم روایت و لحن فیلم هم همینطور باشد و به همین دلیل تعمدانه از پرداخت های بسیار هنری و عمیق و تحلیلی خودداری کردم و سعی داشتم لحنی ساده و صادقانه برای فیلم درنظر بگیرم.

مستند دست های خالی آخرین فیلم شب اول نمایش و نقد فیلم های منتخب جشنواره سینما حقیقت در فرهنگسرای رسانه و شبکه های اجتماعی بود که به نمایش و نقد گذاشته شد.

بابایی این مستند از نوع آثار پژوهشی و تاریخی دانست که به موضوع انقلاب ایران از منظر فلسفی و جامعه شناسی می پردازد.

وی افزود: استانداردهای لازم را این فیلم در گونه و سبک خود داشت. روند شکل گیری انقلاب و نگاه تحلیلی به انقلاب ایران شاهد بودیم که از نکات مثبت مستند بود و بخش های باسازی فیلم به خوبی انجام گرفته بود.

جمشید بیات ترک کارگردان مستند نیز با اشاره به دغدغه های خود برای ساخت این مستند گفت: یکی از خلاء‌های ما در تحلیل انقلاب، حضور اندیشمندان و فیلسوفان ما در این موضوع است و این نیاز وجود دارد که این قشر نیز انقلاب را از دیدگاه خود تحلیل کنند.

وی یادآور شد: این مستند مولود مستند بزرگ تری به نام روزهای سرنوشت است که به اتفاقات مهم انقلاب ایران می پردازد. ما برای دستابی به تصاویر آرشیوی که در فیلم دید، جستجوی بسیار و زمان بری داشتیم.