عصر ايران نوشت:
آن يک زن فلسطيني و اين 4000 کشته ايراني
صدا و سيما، رسانه ملي نخواهد بود، مادام که بازتاب دهنده صداي همه مردم و رنج ها و شادي هاي همه نباشد. رسانه ملي يعني رسانه اي که همه ما بتوانيم خود را در آن ببينيم و صداي خود را از آن بشنويم.
در حالي که اغلب رسانه هاي جهان ، چشم خود را بر جنايات بي حد و مرز صهيونيست ها در فلسطين بسته اند ، فارغ از شعار زدگي و بر مبناي اصول انساني و اسلامي ، بايد گفت که يکي از نکات مثبت صدا و سيماي جمهوري اسلامي اسران ، اين است که موضوع انسان هاي تحت ستم در سرزمين هاي اشغالي را همچنان بر روي آنتن دارد و به سهم خود در اين باره ايفاي نقش مي کند.
البته عده اي بر اين رويکرد خرده مي گيرند و جالب اينجاست که همين منتقدان ، هنگامي که نوبت به پزهاي روشنفکرانه و انسان دوستانه مي رسد ، از حقوق بشر و اين که "بني آدم اعضاي يکديگرند" دم مي زنند.
ذکر واقعيت ها به ويژه هنگامي که ظلمي بر انسان ها مي رود ، وظيفه هر رسانه اي است و خرده اي بر آن وارد نيست ؛ اما نکته اينجاست که از رسانه ملي انتظار مي رود واقعيت هاي درون کشور را نيز بدان گونه که هست انعکاس دهد و به معناي واقعي کلمه زبان گوياي ملت باشد.
به عنوان مثال ، چند روز پيش ، بخش هاي مختلف خبري صدا و سيما ، بارها اين خبر را منتشر کردند که يک زن فلسطيني بر اثر استنشاق گازهاي اشک آور نظاميان صهيونيست به شهادت رسيد.
اين خبر ، از آنجا که نشاني از مظلوميت مردم فلسطين داشت و واجد جنبه هاي انساني هم بود ، حتماً هم بايد پخش مي شد به ويژه در شرايطي که بسياري از رسانه هاي خارجي سعي در لاپوشاني وقايع فلسطين دارند.آلودگي هوا
اما اين موضوع را بگذاريد در کنار سکوت صدا و سيما در قبال اخبار مربوط به مرگ هزاران ايراني در اثر استنشاق هواي آلوده ؛ در طول سال گذشته 4000 ايراني به دليل استنشاق گازهاي سمي موجود در هواي آلوده تهران و کلان شهرها جان خود را از دست داده اند اما صدا و سيما ترجيح داده است از کنار اين کشتار جمعي با بي اعتنايي بگذرد: نه سراغي از مسوولان خودروسازي گرفت و آنها را به طور جدي و پيگير به سلابه نقد کشيد که چرا استانداردهاي آلايندگي تان دچار چنين افتضاحي است؟ نه دوربين هايش را به پتروشيمي ها برد و ميکروفن هايش را جلوي کارشناسان گرفت تا ببيند نقش بنزين در اين ميان چه بوده، نه گزارشي از پالايشگاه تهران تهيه کرد که مي گويند به تنهايي مقصر 6 درصد آلودگي هواي تهران است ، نه از رنج هاي آباداني ها گفت که وسط شهرشان پالايشگاهي است که هوايشان را مي آلايد و نه هيچ کار مفيد و تاثيرگذار ديگري!
اگر يک زن فلسطيني بر اثر استنشاق گاز اشک آور صهيونيست ها حتما خبر مهمي است و بايد هم منتشر و پررنگ شود، مرگ 4000 هموطن هم حتما موضوع مهم و دردناکي است ولي رسانه ملي به آن توجهي ندارد و چهار دانگ حواسش بيرون مرزهاست.
صدا و سيما هم اکنون با ده ها شبکه راديويي و تلويزيوني و ميليون ها بيننده، فراگيرترين رسانه داخلي به شمار مي رود و مي تواند به مدد توان رسانه اي خود، بسياري از مشکلات را به چالش بکشد و به عنوان کاتاليزوري جهت تسريع حل آنها عمل نمايد.
صدا و سيمايي که براي حاشيه هاي فوتبال ليگ برتر ، ساعت ها برنامه و دوربين خبرساز و گفت و گوي زنده و ... دارد، چرا بايد در قبال مسايل اصلي کشور و رنج هاي مهم مردم اين چنين ساکت و بي اثر و بي بخار باشد؟
صدا و سيما، رسانه ملي نخواهد بود، مادام که بازتاب دهنده صداي همه مردم و رنج ها و شادي هاي همه نباشد. رسانه ملي يعني رسانه اي که همه ما بتوانيم خود را در آن ببينيم و صداي خود را از آن بشنويم.
غير از اين است؟
.