تأثیری که کرونا روی فرهنگ گذاشت، مانند تیغی دولبه بود و اثری دوگانه برجای گذاشت؛هم خوب بود و هم بد. مدیر مرکز ایران‌شناسی سَموئل جردن دانشگاه اِرواین در کالیفرنیا از این دو روی سکه گفت.
چهارماه‌ونیم از آن زمان عالم‌گیر شدن کرونا گذشته است و گستره گستردگی‌اش کشور به کشور و شهر به شهر رفته است. این بیماری که امروز همه‌جا را درنوردیده است، جامعه علمی و فرهنگی جهان را هم بی‌نصیب نگذاشت؛ چند ماهی می‌شود که سخنرانی‌ها، کلاس‌ها و همایش‌ها آنلاین شد و استادان و پژوهشگران و دانشجویان به کنج خانه رفتند. آنان به فضای مجازی روی آوردند و تهدید را به فرصت تبدیل کردند.
تورج دریایی، مدیر مرکز ایران‌شناسی سَموئل جردن دانشگاه اِرواین در کالیفرنیا ضمن اشاره به این نکته که پژوهشگران در همایش‌ها تنها برای سخنرانی حاضر نمی‌شوند، اظهار داشت: برای ما مهم‌تر از ارائه عمومی یک موضوع، گفت‌وگوهای خصوصی میان محققان است که به تبادل فکر منجر می‌شود. این مهم، برایمان اهمیت فوق‌العاده‌ای دارد. از این رو، توقف برگزاری همایش‌ها و به تبع آن، دیدارها، برای ما بسیار ناگوار بود.
این استاد تاریخ باستان در ادامه درباره کلاسی که ترم تحصیلی جاری تجربه کرد، گفت: در دانشگاه هم، ترمی که گذشت، کلاس تاریخ مزدیسنا داشتم و به ۳۰ دانشجو تدریس کردم که هیچ‌یک را ندیدم. با اینکه من برای تک‌تک جلسات درس، برنامه مشخص داشتم اما این تغییر روش ناگهانی، تدریس را مختل کرد. اگرچه پایان ترم، همه تشکر کردند اما راستش را بخواهید دلم برای دانشجویان سوخت. برای خودشان هم دشوار بود و همه از نتیجه وحشت داشتند چون تغییر نحوه فراگیری، تازه و واقعا سخت بود.
او با ذکر این نکته که ارتباط مجازی را کمتر کسی تا پیش از به این شکل گسترده تجربه کرده بود، افزود: در این میان اما، هیچ‌گاه فکر نمی‌کردم تکنولوژی باعث شود دریچه‌ای باز شود که بتوان زنده و مستقیم با مخاطب تماس گرفت و صحبت کرد. این برای من جالب بود. همین درس‌گفتار اخیر در اینستاگرام را حدود شش‌هزار نفر دنبال کردند که حیرت‌انگیز بود.
برتری نسل نوین ارتباط اجتماعی این است که می‌توان در هر جای جهان مخاطب داشت و با کسانی رودررو شد که هیچ‌وقت آنها را ندیده‌ایم و حالا دنبال‌کننده ما شده‌اند.
این ایران‌شناس با تاکید بر اینکه مسیری که جامعه علمی جهان در آن گام گذاشته است، پس از ریشه‌کن شدن این بیماری هم ادامه خواهد یافت، خاطرنشان ساخت: دپارتمان ما در دانشگاه همیشه با تدریس از دور و کلاس آنلاین مخالفت جدی داشت زیرا آنها معتقدند بودند دانشجو باید سر کلاس حاضر باشد، اما حالا می‌بیند چاره‌ای جز این ندارد و حتی از آنلاین شدن کلاس‌های درس استقبال هم کرده است چون آن شیوه سنتی شکسته شده است. آنها هم دیدند کلاس درس و سخنرانی و همایش و گفت‌وگوی آنلاین تجربه شگفت‌انگیزی است.
وی در پایان افزود: تصور می‌کنم در جهانِ پساکرونا هم این سبک زندگی برای اهل علم ادامه خواهد یافت و جامعه جهانی این تجربه به‌دست آمده را رها نخواهد کرد.