نفوذ بیماری به تابلوهای نقاشی

تابلوهای نقاشی همواره راهی برای شناخت زندگی انسان‌های گذشته بوده‌اند. یکی از مسائلی که هنرمندان نقاش آن را در دوره‌های مختلف به تصویر کشیده اند ترسیم بیماری‌های جسمی و نقش پزشکان در درمان آن‌ها بوده است.

به گزارش پایگاه خبری تحلیلی فرهنگ و هنر، الجزیره درباره هنر نقاشی و ترسیم بیماران و پزشکان در دوره‌های مختلف تاریخی، نوشته است: امروزه علم پزشکی و درمانگران نقش بسیار مهمی در زندگی ما ایفا می‌کنند. به ویژه پس از انتشار ویروس ناشناخته کرونا که باعث شد باری دیگر مردم جهان دست به دامان پزشکان شده و پیوسته پیگیر اخبار، اطلاعات و اکتشافات جدید پزشکی باشند.

حال سوال این‌جاست که هنرمندان نقاش چگونه دردهای بیماران و درمان پزشکان را در تابلوهایشان به تصویر کشیده‌اند؟

این گزارش در ادامه با آوردن چند نمونه از نقاشی‌های پزشکی به شرح هر یک از آن‌ها پرداخته است:

مراجعه به دندانپزشک

این تابلو اثری از لوسیانو لیزو در سال ۱۸۵۶ است و نشان دهنده اهمیت دندانپزشکی در آن زمان بوده است.

تابلو زنی را به تصویر کشیده که قصد کشیدن دندانش را دارد. در قرن ۱۸ میلادی تا قرن ۲۰وسایل پزشکی دردناکی مورد استفاده قرار می‌گرفت. آنتی بیوتیک‌ها و مسکن‌ها هم در حین عمل های جراحی مورد استفاده قرار نمی‌گرفتند و این بیماری‌ها را دردناک تر می‌کرد. جراحی‌های مربوط به دندان اغلب سبب شکستن فک و زخم‌هایی در لثه می‌شد و تنها راه برای کمک به مریض این بود که وسایل ترسناک پزشکی و دندان پزشکی را قبل از شروع درمان از او پنهان می‌کردند تا چشمش به آن‌ها نیفتد و از ترس مطب را ترک نکند.

جراحی که در حال درمان یک زخم است

این نقاشی اثر یوهان جوزف هوریمان در سال ۱۷۲۲ است. این نقاش زندگی روزمره مردم در شهر انتورپ بلژیک را به تصویر می‌کشید.

هوریمان این تصویر را از مطب یک جراح کشیده است. به نظر می‌رسد آن که پوشش قرمز رنگی بر تن دارد جراح باشد. پزشک در حال درمان زخم مردی است که نشانه‌های درد در چهره‌اش هویداست و زنی از مشاهده این صحنه چهره‌اش را درهم کشیده است. به نظر می‌آید مسکنی برای بیمار تجویز نشده است.

کلینیک دکتر ساموئل گراس

این تابلو نقاشی از توماس ایکینز تصویر ساموئل گراس پزشک هفتاد ساله را نشان می‌دهد که پوشش سیاهی بر تن کرده و در میان عده‌ای از دانشجویان پزشکی دانشکده جفرسون مشغول درمان یک بیمار است. مشخص است که پزشک در حال توضیح مراحل درمان به دانشجویان است و شخصی مشغول یادداشت توضیحات پزشک است. این نقاشی واقع‌گرایانه بوده و کمبود تجهیزات پزشکی در قرن ۱۹ را هم به یاد می‌آورد.

لباس پزشکانی که طاعون را درمان می‌کردند

وقتی به لباس پزشکانی که به درمان طاعون در قرن ۱۷ می‌پرداختند بنگریم، رعب و وحشت ما را فرا می‌گیرد. این لباس‌ها پوشش بلندی بودند از جنس پوست یا پارچه پوشیده شده با شمع تا آلودگی و ویروس از آن عبور نکند. دست‌کش هایی از جنس پوست بز و کلاه‌هایی بزرگ که با چیزی شبیه به منقار تمام صورت را می‌پوشاندند. داخل این لباس‌ها گیاهان خوشبویی را قرار میدادند تا بوی نا مطبوع طاعون پزشکان را اذیت نکند.

اکنون با مقایسه لباس‌هایی که پزشکان برای جلوگیری از ابتلا به ویروس کرونا می‌پوشند با لباس‌های پزشکان درمانگر طاعون در قرن ۱۷ ، درمی‌یابیم که به مرور زمان تجهیزات و پوشش‌های پزشکی پیشرفت قابل توجهی را داشته است.

منبع: ایسنا

گزارش خطا

پسندها:

اشتراک گذاری

فیسبوک سروش واتس‌اپ لینکدین توییتر تلگرام

ارسال نظر