چرا هتل‌ها نقاهتگاه بیماران کرونایی نشدند؟

به گزارش پایگاه خبری تحلیلی فرهنگ و هنر، استفاده از هتل‌ها به عنوان نقاهتگاه بیماران کرونا، پیشنهادی بود که نخستین‌بار سعید نمکی، وزیر بهداشت، اسفندماه سال ۹۸ همزمان با همه‌گیری ویروس کرونا، مطرح کرد. همان موقع، ولی تیموری ـ معاون گردشگری وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی ـ اصل ماجرا را این‌گونه شرح داد: این ایده با هدف کمک به فعالان گردشگری مطرح شده است. وزارت بهداشت پس از آن‌که در جریان مشکلات مالی تاسیسات گردشگری قرار گرفت، اعلام آمادگی کرد با فضاهایی مثل هتل‌ها قرارداد ببندند تا از امکانات آن‌ها برای نگهداری شفایافتگان ویروس کرونا پیش از رفتن به خانه، استفاده کنند. این بیماران بعد از ترخیص نباید بلافاصله به خانه برگردند و به فضاهای بینابینی برای گذراندن دوران نقاهت نیاز دارند.

معاون گردشگری گفته بود که این طرح داوطلبانه و غیراجباری است. در همان دوره، تعدادی از هتل‌ها نیز دواطلبانه به مشارکت گرفته شدند، مثلا برای دانشجویان ایرانی که از چین به تهران برگردانده شدند. در چین هم از تعدادی هتل به عنوان نقاهتگاه استفاده می‌شود، به ویژه برای مسافران از خارج برگشته که طبق قوانین این کشور ملزم به گذارندن ۱۴ روز در هتل‌هایی هستند که دولت چین تایید و تعیین کرده است. در این هتل‌ها هیچ مسافر دیگری پذیرفته نمی‌شود.

تبدیل هتل به نقاهتگاه در کشورهای دیگر هم اتفاق افتاده است. حالا که در ایران شمار مبتلایان کووید- ۱۹ افزایش یافته و بیم سرایت این ویروس در بین اعضای خانواده بیشتر شده است، مسعود مردانی ـ عضو کمیته علمی ستاد مقابله با کرونا ـ یک بار دیگر این موضوع را مطرح کرده و گفته که بسیاری از هتل‌ها می‌توانند نقاهتگاه مناسبی برای بیماران کرونایی باشند، به شرطی که دولت در این امر کمک کند، زیرا مخارج زیادی دارد.

هتل‌ها که با بسته شدن مرزها و رکود سفر، روزهای خلوت و تعطیل را سپری می‌کنند اما مواضع دوگانه‌ای نسبت به این پیشنهاد دارند. جمشید حمزه‌زاده ـ رییس جامعه هتلداران ایران ـ درباره موضع کلی هتل‌ها نسبت به پیشنهادی که از ۹ ماه پیش مطرح شده است و همچنان درباره آن صحبت می‌شود، به ایسنا گفت: هتلداران مخالف این پیشنهاد نیستند اما موافقت مشروط دارند.

او با تاکید بر ضرورت اجرای این طرح به صورت داوطلبانه و غیراجباری، اظهار کرد: چنان‌که به هر دلیل کشور به مشارکت هتل‌ها نیاز داشته باشد ما همراهی می‌کنیم. رعایت پروتکل‌های بهداشتی هم در راستای سلامت مردم بوده است. ولی نظر ما این است که نباید شرایط به گونه‌ای باشد که بیماران کرونا در هر هتلی پذیرفته شوند. اگر هتلی علاقه‌مند بود و آمادگی پذیرش این بیماران را داشت می‌تواند مشارکت کند. کما این که در گذشته هم این همکاری و مشارکت وجود داشته است. زمانی که ویروس کرونا به ایران سرایت کرد، تعدادی از هتل‌ها محل نگهداری مسافران خارجی بودند که امکان خروج از کشور را نداشتند.

حمزه‌زاده افزود: پیشنهاد دیگر ما این است که در این طرح، نخست از هتل‌های دولتی که در همه استان‌ها شعبه دارند و تعدادشان هم قابل توجه است، به عنوان نقاهتگاه بیماران کرونایی استفاده شود.

رییس جامعه هتلداران ایران شرط دیگر را تقبل هزینه‌ استفاده از هتل‌ها به عنوان نقاهتگاه از سوی وزارت بهداشت و یا دولت ذکر کرد و گفت: مطمئنا تعدادی از هتل‌ها آمادگی مشارکت در تبدیل به نقاهتگاه موقت بیماران کرونا را دارند اما مشروط به آن‌که چنین شرایطی تامین شود. ما آمادگی داریم فهرست هتل‌های داوطلب و علاقه‌مند را به وزارت بهداشت ارائه کنیم.

حمزه‌زاده در پاسخ به این پرسش که با توجه به مطرح شدن این موضوع از اسفندماه سال گذشته آیا وزارت بهداشت مذاکراتی با هتلداران و یا متولی گردشگری برای استفاده از این ظرفیت داشته است؟ گفت: وزارت بهداشت این موضوع را در مصاحبه‌ها و با رسانه‌ها مطرح کرده و ظاهرا در حد پیشنهاد بوده و تا کنون اقدامی برای مذاکره نشده است. همچنین از سوی ستاد کرونا شاهد پیگیری جدی نبوده‌ایم.