درون اردوگاه‌های شمال غرب چین چه خبر است؟

به گزارش پایگاه خبری تحلیلی فرهنگ و هنر، «درون اردوگاه ها؛ تبعیدگاه های‌تک چین» کتابی است نوشته درن بایلر با ترجمه مسعود یوسف حصیرچین که محرک های اقتصادی منتهی به سیستم اردوگاه های‌تک چین را بررسی می کند و با توجه به قوم نگاری میدانی ای که بین سال های ۲۰۱۱ و ۲۰۱۸ در سین کیانگ انجام شد نشان می دهد چطور ظهور نظارت به تاریخ عمومی قدیمی تر استعمار و سرمایه داری مرتبط است.

این کتاب رشد پیشرفت های های تک را از دیدگاه کارگران، طراحان و سرمایه گذاران بررسی می کند، همچنین مکمل مهمی برای درون اردوگاه هاست که نشان دهنده ارتباط درونی، اهداف و کارهای مربوط به صنعت فناوری چین است.

سال‌هاست که منطقۀ وسیعی در شمال غرب چین بستر انواع جدیدی از خشونت حکومتی و استعمار است و بیش از یک‌ونیم‌میلیون مسلمان اویغور در اردوگاه‌های اقامت اجباری و کارخانه‌های مربوط به این اردوگاه‌ها ناپدید شده‌اند.

درن بایلر، یکی از متخصصان پیشتاز جامعۀ اویغورها و سامانه‌های نظارتی چین، با اتکا به ساعت‌ها مصاحبه با نجات‌یافتگان این اردوگاه‌ها، هزاران سند دولتی و بیش از یک دهه پژوهش نشان می‌دهد که چگونه شبکۀ گسترده‌ای از فناوری شرکت‌های خصوصی – تشخیص چهره، صدا و داده‌های تلفن‌های همراه – به حکومت و شرکت‌ها این امکان را داده است که میلیون‌ها اویغور را به سبب فعالیت‌های دینی و فرهنگی‌شان وارد فهرست سیاه کنند.

آن‌ها بازداشتی‌ها را به اتهام «جرم‌های پیشاوقوع»ی که گاهی صرفا شامل نصب اپلیکیشن‌های شبکه‌های اجتماعی است برای «آموزش» به اردوگاه‌ها می‌فرستند و مجبورشان می‌کنند دولت چین را بستایند، اسلام را انکار و خانواده‌هایشان را تقبیح کنند و در کارخانه‌های مربوط به اردوگاه‌ها رایگان یا در ازای دستمزدی بسیار اندک کار کنند. بایلر به سین‌کیانگ می‌رود تا نشان دهد آسایش حاصل از استفاده از تلفن‌های هوشمند برای اویغورها به چه فاجعه‌ای تبدیل شده و فناوری رایج در سرتاسر جهان، که شرکت‌هایی از سیاتل تا پکن آن را تولید می‌کنند، اشکال جدیدی از خفقان را برای مردم سرتاسر جهان به وجود می‌آورد.

در بخشی از کتاب می خوانیم:

واکنش سریع و گسترده چین به همه گیری با اجرای سریع این سیستمم ها و اثبات کارآمدی شان این فرایند را تسریع کرد.

از آن جا که این سیستم ها قدرت حکومت را به چنین اشکال فراگیر و شدیدی گسترش می دهند، از این قابلیت برخوردارند که رفتار انسان را به شکل موثری تغییر دهند.

اما تنها راه جلوگیری از همه گیری رویکرد چینی نیست...

در واقع پژوهش های بی شماری نشان داده اند که سیستم های نظارتی با هدف گرفتن جمعیت های قابل بازداشت از نژادپرستی و انسانیت زدایی سیستماتیک پشتیبانی می کنند.

استفاده دولت های فعلی و سابق ایالات متحده از فهرست شرکت های تحریمی برای توقف تجارت با شرکت هایی مثل مگوی در عین اهمیت داشتن، استاندارد دوگانه ای را هم به وجود می آورد.

شرکت های چینی را بابت تبعیض نژادی خودکار مجازات می کنند و به شرکت های آمریکایی برای انجام دادن همان کارها پول می دهند.

دارن بایلر، انسان شناس و نویسنده آمریکایی است. او استادیار مطالعات بین‌الملل در دانشگاه سایمون فریزر است.بایلر در مورد اویغورها در چین تخصص دارد و در مورد سرکوب مداوم این گروه قومی در چین، مانند اردوگاه‌های زندان سین کیانگ، نوشته است.بایلر دارای لیسانس تاریخ و روزنامه نگاری تصویری از دانشگاه ایالتی کنت، کارشناسی ارشد در مطالعات آسیای شرقی از دانشگاه کلمبیا، و دکترا در انسان شناسی اجتماعی-فرهنگی از دانشگاه واشنگتن است.

این کتاب در ۱۶۸ صفحه توسط انتشارات ققنوس چاپ شده است.