کتاب «امام حسین(ع) شهید فرهنگ پیشرو انسانیت» یکی از بهترین کتب درباره حادثه کربلا است

 کالبد شکافی  تاریخ نگاری امام حسین (ع) و تمرکز در سیر انسانی حرکت عظیمِ اباعبدالله(ع) از نگاه جامعه شناسی، تکلیف گرایی، حقوق بشر، زیبایی شناسی، تعهدگرایی و ... گفتمان‌های جدیدی را سبب شده که به قلم استاد جعفری آغاز و پس از رحلت، در ادامه با تدوین سخنرانی‌های ایشان تکمیل شده است.

وی ادامه داد: این کتاب تحلیل و بررسی فلسفه نهضت عاشورا است. نویسنده، اساسی‌ترین عامل بروز حادثه عاشورا را عشق و ایمان امام حسین(ع) به اسلام حقیقی می‌داند، اسلامی که دفاع از حیات انسانی و شرف و حیثیت الاهی آن، از با اهمیت‌ترین اصول آن است. مؤلف با نگاهی فلسفی، موضوع عاشورا را کاویده و قبل از ورود به مباحث اصلی کتاب، ده مقدمه را که به نظر وی برای تحلیل و تفسیر چنین حادثه‌ای ضروری به نظر می‌رسد، بیان کرده، و آن گاه به تشریح و بررسی آنها پرداخته است.

این کارشناس ادبی اظهار کرد: وی در مقدمه هشتم خود، از دو رکن اساسی در شخصیت‌های پیشگام انسانیت سخن گفته که هر دوی آنها در حد اعلا در امام حسین(ع) وجود داشته است. آن دو عبارت‌اند از: عامل ارثی، و تعلیم و تربیت و محیط. کتاب در دو قسمت تنظیم شده است، قسمت اول، دست نوشته‌های مؤلف و قسمت دوم، سخنرانی‌های وی است. حکمت خداوندی، حقیقت شهادت، عوامل شناخت و داوری صحیح درباره هر حادثه بزرگ، ماهیت یزید و معاویه، اهداف و انگیزه‌های امام حسین(ع)، برخی از سرفصل‌های کتاب است.

طوطی با بیان اینکه استاد علامه محمد تقی جعفری همواره بر توجه داشتن به اهميت حادثه عاشورا اصرار می‌ورزيد عنوان کرد: این اصرار از آن جهت است كه اين حادثه، تابلويی ماندگار برای بشريت به يادگار نهاد كه ارزش‌های انسانی در متن آن به زيبايی به نمايش درآمد.

 اين حادثه به بهترين شكل، قابليت انسان را در گرفتار آمدن به درجه حضيض سقوط و استعداد او را در اوج گرفتن به درجه رفيع صعود، برای همه آيندگان نماياند. عاشورا برجسته‌ترين صحنه نمايش حضور خدا در زندگی انسان بود. حادثه عاشورا در نگاه علامه آنچنان است كه می‌تواند تكيه گاه و پشتوانه اخلاق ابنای بشر قرار گيرد. می‌توان در آينه عاشورا تفسير عظمت حيات انسان را به تماشا نشست.

وی بیان کرد: علامه جعفری معتقد است كه ما نيز می‌‌توانيم به سعادت دست يابيم و در همسايگی خدا مسكن گزينيم و عالم را بی‌حضور خدا نبينيم. ما نيز می‌‌توانيم تنها مخاطب خود را خدا بدانيم. علامه جعفری اشک برحسين را بر اين ادعا به گواهی می‌‌گيرد. تحليل اشک بر حسين، در رفتن به سوی خدا راهگشاست و اميدبخش. به هنگام ارتباط عاطفی با حسين، ما اخلاص را در اوج، تجربه می‌‌كنيم. ما تنها به عشق حسين اشک می‌ريزيم.

طوطی اضافه کرد: علامه جعفری در کتاب «امام حسین(ع) شهید فرهنگ پیشرو انسانیت» می‌نویسد: «امام حسين (ع) در كوتاه‌ترين معرفی و بارزترين ارزش و مختصرترين كلام، فرزند علی‌بن ابی‌طالب است كه عالم و آدم و خاتم عالم در وصف او سخن گفته‌اند. او همان صاحب نهج‌البلاغه است كه دائرةالمعارف فرهنگ عالم است. جهان شناس كامل فراتر از كلام بشر و فروتر از كلام خدا كه در طرح مسائل و بحث‌ها همچون قرآن كريم است كه به زبان موعظت از هر پديده محسوس و معقولی نمونه‌ای روشن و قابل درک در پيش چشم شنونده قرار می‌‌دهد. سپس آرام آرام او را با خود به سرمنزلی می‌‌برد كه بايد بدان برسد. به آستان خدا و آستان پروردگار يكتا. فرزند يگانه دخت پيامبر حضرت فاطمه زهرا(س) است. كه افتخار عالم و آدم و فخر زنان و بشريت بوده و هست. او فرزند آگاهی و آزادی و زندگی برای زندگی است.»