درس اخلاقی «علی نصیریان» به پیروان قرآن

به گزارش پایگاه خبری تحلیلی فرهنگ و هنر،در دوره دبیرستان معلمی داشتیم که ارمنی بود و زبان انگلیسی تدریس می‌کرد ولی گاهی زمانی به مدرسه می رسید که دانش آموزان سر صف بودند و یکی از دانش آموزان مشغول تلاوت قرآن بود و آقای بغوثیان به احترام قرآن، پشت درِ اصلی مدرسه می‌ایستاد و صبر می‌کرد تا پس از پایان قرائت وارد مدرسه شود ولی برخی معلمان مسلمان، سرشان را پایین انداخته و وارد دفتر مدرسه می‌شدند. اگر زنده است، خدا به توفیقات آقای بغوثیان بیافزاید و اگر دستش از دنیا کوتاه شده، خدا رحمت خود را شامل حالش کند.

به نقل از ایرنا،هفته پیش فیلمی کوتاه از استاد پیشکسوت سینما و تئاتر علی نصیریان دیدم که قرار بود در مراسمی برای تجلیل از هنرمندان و مفاخر گیلان حضور یابد ولی زمانی به مراسم رسید که برنامه با تلاوت قرآن آغاز شده بود و قاری نیز با صدا و لحنی زیبا مشغول تلاوت آیه نور بود. او نیز به احترام کلام خدا صبر کرد تا تلاوت قاری به پایان برسد ولی یکی از حاضران به عنوان میزبان مراسم به نصیریان و هیات همراه اصرار کرد که وارد مراسم شوند که نصیریان به احترام قرآن و نظم جلسه ایستاد و صبر کرد تا پس از پایان تلاوت قرآن وارد مجلس شود.

سیدمجید پوراحمدی مشاور وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی و مدیرعامل صندوق اعتباری هنر که میزبان این مراسم بود، به اتفاق نصیریان و شماری از هنرمندان نامدار و پیشکسوت استان گیلان در مراسم آیین نکوداشت نامداران و هنرمندان این استان حضور داشتند و تا پایان تلاوت قرآن پشت در تالار برگزاری مراسم به انتظار ایستادند.

این رفتار قرآنی نصیریان بازتاب های فراوانی در رسانه ها و فضای مجازی داشت و این هنرمند پیشکسوت درسی به همه پیروان قرآن داد که چو قرآن بخوانند دیگر خموش؛ به آیات قرآن فرا دار گوش. چند روزی است که روز خبرنگار را پشت سر گذاشته ایم ولی یکی از گروه هایی که کمتر به این آیه عمل می کنند، برخی از خبرنگاران هستند. بارها از تلویزیون دیده یا از رادیو شنیده ایم که مسئول و مدیری در حالی مشغول مصاحبه است که صدای آیات قرآن نیز به گوش می رسد. یعنی خبرنگار زمانی از مصاحبه شونده دعوت به مصاحبه می کند که هنوز مراسم شروع نشده یا در ابتدای مراسم هستند و قاری شروع به تلاوت قرآن می کند.

از طرف دیگر با توجه به این که هفته دولت را در پیش داریم، تاکید بر این نکته نیز ضروری است که گاهی شاهد هستیم برخی مسئولان به عنوان مصاحبه شونده به راحتی دعوت به مصاحبه را هنگام تلاوت قرآن از خبرنگار قبول می‌کنند و به ارائه گزارش یا نظر خود می پردازند. اگر در اینجا بر رفتار مسئولان تاکید می کنیم، فقط به دلیل «الناس علی دین ملوکهم» نیست که آن هم هست ولی نکته مهم تر این است که حضور مدیران در برنامه ها و همایش ها معمولا با همراهانی است که اگر وارد چنین مراسمی شود، طبیعی است که چنین جلسه ای دچار بی نظمی شود.

بسیاری از مدیران، نمایندگان مجلس، دولتمردان و مقام های رسمی و غیررسمی توجه دارند که هنگام تلاوت قرآن، چه در مراسم رسمی و همایش و چه در مسجد و یادبود بزرگان با کسی صحبت نکنند، چه رسد به این که در مقابل دوربین قرار گرفته و به سوالات خبرنگاران پاسخ دهند ولی گاهی می بینیم که مصاحبه هایی انجام می شود که تلاوت قرآن همچون یک صدای زمینه با صدا و چهره مقام مسئول شنیده می شود و مسئولان صدا و سیما هم توجه ندارند که از پخش صدای چنین مصاحبه هایی جلوگیری کنند یا به گونه ای این مصاحبه را پخش کنند که مردم متوجه چنین منکری از سوی یک مقام مسئول یا خبرنگار نشوند.

برخی مسئولان، بسیار نکته سنج و دقیق هستند و حتی هنگام پخش اذان یا به احترام اشخاص هنگام سخنرانی یک مقام مسئول در محفل و همایش رسمی یا غیررسمی از خبرنگار عذرخواهی کرده و مصاحبه را به فرصتی دیگر مثل بعد از مراسم یا زمانی دیگر یا مصاحبه به صورت تلفنی موکول می کنند.

از همه این ها که بگذریم، این رفتار متواضعانه استاد علی نصیریان، یک درس عملی برای جامعه قرآن و تمام قرآن دوستانی است که در جلسات قرآنی شرکت می کنند ولی گاهی توجهی به آیه ۲۰۴ سوره اعراف ندارند که می فرماید هنگامی که قرآن خوانده می شود، به آن گوش فرا دهید و خاموش باشید؛ شاید مشمول رحمت خدا شوید