دهمین نشست «بچه‌های رستا» در فرهنگسرای رسانه برگزار شد
دهمین نشست «بچه‌های رستا» با موضوع مهاجرت در فرهنگسرای سانه برگزار شد.
به گزارش پایگاه خبری تحلیل فرهنگ و هنر، فرهنگسرای رسانه دهمین نشست نوجوانانه «بچه‌های رستا» را با موضوع «مهاجرت» و با مضمون «رفتن همیشه بهترین تصمیم نیست»، با حضور جمعی از نوجوانان محله قبا در روز چهارشنبه سوم بهمن ماه ساعت ۱۶ و با همکاری سرای محله قبا برگزار شد.
در ابتدای جلسه دکتر حمید رزاقی کارشناس برنامه گفت: انسان‌ها در این کره خاکی برای بقای خویش، همواره در پی تأمین معاش و کار و رفاه در تکاپو بوده‌اند و جهت برخورداری از آن‌ها، داشتنِ مأمن و مسکنی ماندگار و سرشار از نعمت و آرامش را فرا راه خویش قرار داده‌اند. اما دستیابی به این مهم در بسیاری از ساحت‌های زندگی به آسانی ممکن نبوده است.
وی افزود: آدمیان در تحقق این اهداف، گاه با چالش‌های فراوانی مانند مخاطرات اقلیمی مانند قحطی، خشکسالی، سیل و هم چنین با مسائلی نظیر مشکلات اقتصادی، درآمدکم، بیکاری، ناثباتی اجتماعی و جنگ روبرو بوده‌اند. از این رو در موارد زیادی برای خلاصی از آن‌ها مجبور به ترک موطن خویش شده‌اند و یا به دنبال زیست بهتر و فرصتی تازه مهاجرت کرده‌اند. اما مهاجرت به مثابه پدیده‌ای اجتماعی همیشه فرصت‌ساز نبوده است. مهاجران در کشورهای مقصد ممکن است با مخاطراتی پیش‌بینی نشده‌ای مواجه شوند. خطراتی که پیش از مهاجرت به فکر و ذهن آنان نرسیده و پس از رسیدن و استقرار در کشور مقصد برای‌شان گرفتاری‌های متعددی ایجاد کرده است که می‌توان درباره آن بحث و گفتگو کرد.
در ادامه یکی از دانش‌آموزان حاضر در جلسه گفت: انگیزه زیادی برای مهاجرت دارد و ترجیح می‌دهد آروز‌های بزرگ خود را در خارج از کشور جست و جو کند.
وی در ادامه پرسید: به نظر شما چه مشکلاتی ممکن است به طور مثال در یک کشور اروپایی بر سر راه فرد مهاجر باشد؟
کارشناس برنامه در پاسخ بیان کرد: در این باره ذکر دو نکته حائز اهمیت است: اول این‌که بسیاری از نوجوانان تصوری رویایی از مهاجرت به کشور مقصد دارند. در کشور میزبان با این که ممکن است فرصت‌هایی برای تحصیل و شغل فراهم باشد، اما احتمال دارد با آرزوهای بزرگ متصور شدۀ شما انطباق لازم را نداشته باشد. افرادی را می‌شناسم که با رویایی بزرگ به کشورهای اروپایی مهاجرت کرده‌اند، اما پس از مدتی اقامت رویای بزرگ‌شان در هم شکسته است و دچار نوعی احساس درماندگی، عسرت و استیصال شده‌اند. لذا باید دید چقدر رویای شما با واقعیت روی زمین سازگاری دارد. دوم این که ما ایرانیان با فرهنگ بومی خود زندگی کرده‌ایم و در تجربه زیسته خویش، سبک و شیوه زندگی وطن خود را آموخته و درونی نموده‌ایم. اما این تجربه در بسیاری از موارد با ساختارها و مناسبات فرهنگی و هنجاریِ کشور میزبان تفاوت‌‌های معنی‌دار دارد. از این رو ممکن است فرد پس از مهاجرت با نوعی تنش و دوگانگی معرفتی و رفتاری به لحاظ زیست اجتماعی در جامعه میزبان روبرو شود. به طوری که سعی دارد، از یک سو هنجارها و عرف‌های کشور مقصد را بپذیرد ولی از سوی دیگر وی هنجارها و اصول اخلاقی کشور خودی را حمل می‌کند. از این رو ممکن است دچار تعارض و آشفتگیِ فرهنگی شود.
دانش‌آموز دیگری گفت: شاید برای مهاجرت اقدام کنم و اگر بروم، خیلی به کشور خودم فکر نخواهم کرد. مواردی را که مطرح کردید، آیا اغراق آمیز نیست؟
رزاقی در پاسخ گفت: بسیاری از افرادی که مهاجرت کردند، بعد از زمانی کوتاه به دلیل تعلقات سرزمینی و عُلقه‌های خانوادگی در کشور میزبان احساس غربت و تنهایی می‌کنند و مجبور می‌شوند بار تنهایی خویش را بر دوش کشند. به نظرم بهتر است قبل از تصمیم به مهاجرت به این موضوع نیز فکر کنید.
کارشناس برنامه در ادامه بیان کرد: بسیاری از افرادی که مهاجرت کردند، می‌بینند که در مقایسه با شهروندان عادی مورد بی‌عدالتی و تبعیض به لحاظ نژادی، اجتماعی، حقوقی و قضایی قرار گرفته‌اند و در مواردی با تحقیر از سوی برخی از شهروندان کشور میزبان مواجه شده و حتی آماج بیگانه هراسی و خشونت بوده‌اند. به ویژه آن که امروزه احزاب راست و افراطی در اروپا دست بالا را در دولت‌ها به دست آورده‌اند و هر روز قوانین محدود‌سازی مهاجرت را وضع می‌کنند. هم چنین اگر فرد توانایی مالی برای مهاجرت نداشته باشد، به احتمال زیاد ممکن است به عنوان پناه‌جو در مسیر حرکت به کشور میزبان گرفتار قاچاق‌چیان انسان شده و با آدم ربایی، فریب،کلاه‌برداری و تهدید از سوی قاچاق‌چیان روبرو شوند. این موارد را عرض کردم که قبل اقدام به مهاجرت به ابعاد موضوع فکر کنید و تصمیم درست را اتخاذ کنید.
در پایان کارشناس برنامه با نقل به مضمون گفتار بودا «... و انسان آوارۀ مسافری است که خط آواره‌گی خویش را بر زمین بر دوش می‌کشید»، جلسه را به پایان رساند.