«باز باران»؛ وقتی خط و رنگ، بندها را گشودند
در بند هنر باغ‌موزه قصر، جایی که دیوار‌ها سال‌ها حافظ خاطره‌های خاموش و نفس‌های حبس‌شده بودند، این‌بار قصه‌ای دیگر آغاز شد. سقف فضا با چتر‌هایی آذین شده بود که نه برای پناه از باران، که برای دعوت بارش هنر گشوده شده بودند؛ چتر‌هایی که بر پهنه‌شان، خط و رنگ آرام گرفته و هر کدام روایتی شاعرانه از رهایی را زمزمه می‌کردند.
به گزارش پایگاه خبری تحلیلی فرهنگ و هنر، سیزدهمین جشنواره کارگاهی چترنویسی «باز باران» با حضور بیش از ۱۲۰ هنرمند تجسمی، در باغ‌موزه قصر برگزار شد؛ رویدادی که در آن، نقاشیخط از قاب‌های همیشگی فاصله گرفت و در گفت‌وگویی زنده با فضا، زمان و تاریخ، جان تازه‌ای یافت. هنرمندان با حرکت قلم و جریان رنگ، حروف را بر چتر‌ها نشاندند؛ حروفی که در لحظه متولد شدند و سنگینی گذشته را به نغمه‌ای آرام بدل کردند.
زندان قصر، در میان این چتر‌های رنگ‌خورده، گویی از خواب کهنه خود بیدار شده بود. دیوار‌هایی که زمانی مرز بودند، اکنون شنونده بودند؛ شاهد دستانی که می‌آفریدند و نگاه‌هایی که معنا را جست‌و‌جو می‌کردند. هر بند، کارگاهی زنده بود و سکوت دیرینه، جایش را به نجوا‌های آرام هنر داده بود.
این جشنواره به‌صورت کارگاهی و با هدف خلق اثر از مبدأ، حمایت مستقیم از هنرمندان نقاشیخط و گشودن افق‌های تازه برای این هنر برگزار شد؛ تلاشی برای بیرون آوردن خط از محدوده کاغذ و بوم و نشاندن آن در فضا‌هایی که خود، حامل تاریخ و روایت‌اند.
رویداد «باز باران» با راهبری مدیریت محصولات سازمان فرهنگی هنری و به دبیری عظیم فلاح، از اساتید برجسته نقاشیخط، شکل گرفت و با استقبال گسترده هنرمندان و علاقه‌مندان هنر‌های تجسمی همراه شد.
در پایان، هنرمندان با چتر‌های آفریده‌شده خود به محوطه هواخوری باغ‌موزه قصر رفتند؛ جایی که معماری آرام، آب‌نمای میانی و نور پاییزی، صحنه‌ای برای بدرقه این رویداد فراهم کرده بود. پس از سخنرانی عظیم فلاح و امیرحسین راهنمایی، مدیر محصولات سازمان فرهنگی هنری، از هنرمندان حاضر با اهدای لوح تقدیر قدردانی شد.
همچنین جمعی از فعالان حوزه هنر‌های تجسمی، از جمله عکاسان، خبرنگاران و کنشگران فرهنگی، به پاس همراهی و نقش‌آفرینی‌شان در شکل‌گیری و بازتاب این رویداد، مورد تجلیل قرار گرفتند.
«باز باران» نشان داد که هنر، حتی در دل فضا‌هایی که روزگاری مأمن سکوت و حبس بوده‌اند، می‌تواند جاری شود؛ چون بارانی آرام که می‌بارد، می‌شوید و از نو، روایت زندگی را آغاز می‌کند.