رویای آمریکایی در نوفل لوشاتو / طنزی که همراه باغ وحش شیشه‌ای می‌شود
علی حضرتی در نخستین تجربه کارگردانی، «رویای آمریکایی» را به نوفل لوشاتو برده است؛ متنی برگرفته از «باغ وحش شیشه‌ای» که کارگردان، آن را با تلفیقی از طنز - که گاهی مزه گروتسک هم می‌دهد- به مخاطبان ارائه می‌کند.
به گزارش پایگاه خبری تحلیلی فرهنگ و هنر؛ نمایش «رویای آمریکایی» نوشته تنسی ویلیامز و ترجمه حمید سمندریان و با دراماتورژی و کارگردانی علی حضرتی، از ۱۷ دی ساعت ۱۷:۳۰ در عمارت نوفل‌لوشاتو، روی صحنه رفت، اما به دلیل اتفاق‌های اخیر از اجرا بازماند.
در این نمایش ۷۵ دقیقه‌ای، امیر کردی (تام)، زهره خزایی (لورا)، مهتاب عباسی‌فرد (آماندا)، احمدرضا میررجبی (جیم) و محمدجواد رضوانی (پدر) ایفای نقش می‌کنند.
رویای آمریکایی حاصل ۲ سال تحقیق و تمرین گروهی از دانشجویان و هنرمندان جوان است و با نگاهی هجوآمیز و کمدی سیاه، زندگی خانواده وینگفیلد در دهه ۳۰ آمریکا را روایت می‌کند.
داستان نمایش که مسعود تکاور مشاوره آن را بر عهده دارد، به رویا‌های از دست رفته و زندگی تباه شده اعضای خانواده می‌پردازد؛ رویا‌هایی که مادر خانواده برای فرزندان محدود کرده و اکنون فرزندان آنها را بروز می‌دهند.
برای تحقق رویای آمریکایی، متن نمایشنامه باغ وحش شیشه‌ای انتخاب می‌شود، اما از آنجایی که کارگردان زبان و لحن کمدی احمق‌وار و ابزوردگونه را دوست دارد، این باعث می‌شود که طنز را به کمک متن بیاورد.
باغ‌وحش شیشه‌ای، باغ وحشی در ابعاد کوچک و متعلق به دختر خانواده است و اسب شیشه‌ای شاخ دار، دوست داشتنی‌ترین عضو این باغ وحش و در واقع شخصیت دختر خانواده است که شاخش می‌شکند و ....
کارگردان نمایش از ۲ سال تمرین برای به روی صحنه بردن آن می‌گوید. مدتی که در آن، خودش نیز در رشته ادبیات نمایشی دانش‌آموخته می‌شود. همکلاسی‌ها و هم‌رشته‌ای‌هایش را همراه می‌کند تا رویای آمریکایی را به نوفل لوشاتو بیاورند.
علی حضرتی از سختی کار به ناملایمتی‌های سالن در استقرار دکور اشاره می‌کند و می‌گوید: تا شب قبل از اجرا، دیوار و دکور آماده داشتیم، اما سالن آن را رد کرد. قرار بود با ساختار یونولیت قوی، دیواری بسازیم که ارزان، سبک با جابجایی راحت باشد. چیزی که در کارناوال و برخی اجرا‌ها هم از آن استفاده شده است. برای این ست‌آپ، ۳۰ میلیون تومان هم هزینه شد، اما سالن با آن موافق نکرد و بناچار دکور دیگری ساخته شد.
وی گفت: بالشخصه، نه دیدن کار‌های کلاسیک که تولیدشان به من نمی‌چسبد. زبان و لحن کمدی احمق‌وار و ابزوردگونه، زبان و لحنی است که دوست دارم. در هر متنی که زیر دست من می‌آید و می‌خواهم کارش کنم، این عناصر را در بازنویسی متن به آن اضافه می‌کنم.
حضرتی افزود: به روایت اصلی دست نبردیم، اما برخی روایت‌های تلخ را به موقعیت کمدی تبدیل کردیم که بتواند از یک جای دیگر به مخاطب ضربه بزند و این، حین خنده، تاثیرگذاری بیشتری دارد.
کارگردان رویای آمریکایی درباره تغییر نام نمایش اظهار داشت: در رویای آمریکایی با یک سری اعضای خانواده مواجهیم که در شرایط فقر و دست‌تنگی و دست نیافتگی به آرزوهایشان به سر می‌برند. در متن اصلی، مردمانی را شاهدیم که فقیر بودند و رویای ستاره شدن داشتند. اینها افرادی هستند که درگیر رویای آمریکایی‌اند.
او خاطرنشان کرد: تام یکی از فرزندان خانواده که درآمد محدودی از کارش دارد (۵۰ دلار) و فقر، وضعیت اجتماعی او را کاملا محدود می‌کند در حالی که رویا‌ها و اهداف بزرگتر دارد و دوس دارد مانند پدر زندگی مستقلی داشته باشد. دختر خانواده هم که موسیقی را دوست دارد.
در داستان، گرامافونی است که علاقه لورا است و خیلی وقت‌ها به آن سرمی‌زند. موسیقی می‌گذارد و .... موسیقی کلاسیک از آن پخش می‌شود، حتی در بین دعواها، اما رویایی است که در نهایت سرکوب می‌شود.
روایت تازه‌ای که مخاطب شاهد آن است، به کاراکتر‌ها اجازه کنش و واکنش را می‌دهد.
کارگردان نمایش می‌گوید: تمرکز در متن اصلی یعنی باغ وحش شیشه‌ای را برداشتم و آن را روی بازی بازیگران گذاشتم. باغ وحشی که مانند خانه است و اعضای این خانواده مانند اعضای باغ وحش. برداشتی که داشتم، برداشتی کلاسیک و صحیح است.
تام، پسر خانواده، زبان کمدی و در عین حال، تلخ دارد که خستگی خود را نشان می‌دهد و در شرایط سخت از زبان کمدی برای خوب شدن حالش استفاده می‌کند و رویای آمریکایی بر تمامی شخصیت‌ها غالب می‌شود.
در این نمایش، شخصیتی هم هست که فردی عادی است و در واقع، ضد رویای آمریکایی. شخصیتی که باعث می‌شود شاخ اسب شاخدار باغ وحش شیشه‌ای که نمادی از آرزو‌های دختر خانواده است شکسته شود و ....
رویاپردازی، هدف داشتن و انگیزه، وجه غالب نمایش است و فضای مثبت‌تری را در نمایش ایجاد می‌کند.
علی زمانی (مدیریت تولید و اجرا)، آیدا ربانی (دستیار کارگردان)، روژین اکبری، الهه علیجانی، ملیکا حسین، مبینا سعیدی و هیوا میرک (طراحی صحنه، لباس و چهره‌پردازی) و گروه ۳ djat (ساخت اکسسوارها) از عوامل این نمایش هستند.
همچنین امیر پارسائیان‌مهر مدیر روابط‌عمومی و تبلیغات و تیم تبلیغات شامل، میثم سربندی، علیرضا علیاری و سپهر علی محمدی است و علیرضا شریف‌زاده عکاس رسمی پروژه است.