راوی صدیق
محمد کاموس، رئیس اداره رسانه
واقعه‌ای رخ داده است. خبرش آمده است. به گوش فلک رسیده است.
گروهی تایید می‌کنند. برخی انکار می‌کنند. عده‌ای هم بی‌تفاوت عبور می‌کنند.
رسانه‌ها هر کدام، خط خود را می‌گیرند و ربط خود را می‌دهند؛ و این دنیای رسانه است.
فردای آن روز اما، او می‌ماند و واقعه‌ای دیگر. اینکه چه بنویسد. چگونه بنویسد. کدام سر ماجرا را بگیرد که تهش ناسره نشود.
او خبرنگار است. امانتی در دست و رسالتی بر دوش دارد.
در هیاهوی میان انواع صدا و اخبار، آستانه تحملش بالا رفته است. او باید بشنود، تشخیص دهد و انتخاب کند.
اما صداقت، انتخابی شریف و امضای ماندگاری کار اوست. زیرا فردای هر واقعه‌ای و انتشار هر خبری، اصل بر کمرنگ شدن به حکم فراموشی است.
آنچه در انتهای راه می‌ماند اعتماد است. اعتمادی که ریشه در صداقت دارد؛ و جامعه وقتی اعتماد کند، همراه می‌شود.
خبرنگار صادق تنها واژه‌ها و کلمات را کنار هم نمی‌گذارد. او نور حقیقت را جاری می‌کند. او چراغ راه را روشن می‌کند. او خبر را به صاحب خبر میرساند؛ و او اعتماد می‌سازد.
روز خبرنگار بر امانتداران آگاهی و صداقت مبارک باشد. آنان که قلم را به هنر کیمیا کنند.