سرداران و رزمندگان از خاطره‌های دفاع مقدس می‌گویند

در ادامه مهمانان به بیان خاطراتشان پرداختند؛ خاطراتی تلخ و شیرین از جانفشانی‌های رزمندگان در سال‌های دفاع مقدس. ابتدا محمدحسین حرمی از جانبازان سرفراز گفت: با پیروزی انقلاب اسلامی، تهاجم همه جانبه‌ی دشمن آغاز شد یعنی بلافاصله پس از انقلاب شروع به نا امن نشان دادن کشور ما کردند. ابتدا به مرزهای ما حمله شد و بعد همه‌ی کشور ما مورد هجوم حمله‌های وحشیانه قرار گرفت. صدام کشور ما را ویران کرد ولی با خون خودمان دوباره آن را ساختیم.

اصغر نقی‌زاده، جانباز و بازیگر فیلم‌های دفاع مقدس خاطره گویی خود را این‌گونه آغاز کرد: سال 59 حزب بعث به رهبری صدام، مثل جنگ‌های جهانی هم نبود که بعضی کشورها پشت یک گروه باشند و کشورهای دیگر مدافع کشور مورد حمله واقع شده؛ همه‌ی دنیا پشت صدام بود و کشور ما یک تنه. امروز اسم گروه و رهبر آن تغییر کرده؛ اسم گروه شده داعش به رهبری ابوبکر بغدادی و همه‌ی دنیا پشت او ایستاده‌اند. خیلی‌ها لزوم شنیدن و گفتن چندباره‌ی خاطرات دفاع مقدس را نمی‌دانند. خیلی‌ها فکر می‌کنند تاریخ مصرف این حرف‌ها خیلی وقت است که گذشته؛ اما باید این حرف‌ها را شنید. کشور ما منطقه‌ی استراتژیکی است. منطقه‌ی ویژه‌ای است و همیشه دشمن دارد. همیشه چشم طمع دنبال سرزمین ما بوده و هست. جوان‌ها باید بدانند که رزمندگان ما چگونه با دست خالی ایستادگی کردند و گاهی از مرزهای خودمان هم فراتر رفتند. همه‌ی تجهیزات دشمن از ما بهتر بود از خوراکی که سربازانش می‌خوردند تا ادوات جنگی‌اش. جوانان ما باید همیشه روحیه‌ی سلحشوری داشته باشند و این اتفاق نمی‌افتد مگر با شنیدن خاطرات سلحشوری کسانی که پیش از این دل و جان گذاشتند برای دفاع از سرزمینشان.

سردار توکلی از شرایط سخت جنگ را این طور توصیف کرد: من در کردستان جایی عملیات انجام دادم که نیم متر برف روی زمین نشسته بود؛ در سرمای 27- درجه. در تمرین‌ها به بچه‌ها گفتم اگر کسی در حاشیه افتاد که یک متر و نیم برف دارند؛ برای نجات او دستش را نگیرید طناب بیاندازید و بالا بکشیدش. پوتین هم نداشتیم؛ یک جفت چکمه‌ی پلاستیکی و یک جفت جوراب سهمیه‌ی هر کسی بود. یکی از بچه‌ها از من تقاضای جوراب اضافه کرد چون جورابش را وقت وضو از دست داده بود من هم جوراب خودم را به او دادم. آخر شب من حس می‌کردم که روی زانو راه می‌روم. پایم را زانو به پایین حس نمی‌کردم. من فقط جوراب نداشتم و بعد از عملیات دیدم که نیمی از بچه ها چکمه هم به پا ندارند. در حاشیه افتاده بودند و چکمه‌هایشان را هم از دست داده بودند.

خاطره‌گویی رزمندگان با پخش تیزر مادران چشم به راه شکلی دیگر به خود گرفت و سردار توکلی شاًن مادران و همسران شهدا و رزمندگان را بالاتر از درجه شهید خواند و گفت: اگر شهید و شهادت و رشید و رشادتی هست از دامن همین زنان است. شاًن مادران و همسران شهدا و جانبازان بسیار رفیع‌تر از جانبازی و شهید شدن است چون سال‌های سال باید با یک فقدان بزرگ که وجود یا سلامت فرزند یا همسرشان است دست و پنجه نرم کنند. ما به این‌ها خیلی مدیونیم!

در ادامه با حضور معاون فرهنگی بهشت زهرا(س) از دو تن از مادران چشم به راه خانم نوروزی مادر شهید سعید قریشی و خانم رضازاده مادر شهید ابراهیم صمدی تقدیر به عمل آمد. عصر خاطره‌گویی رزمندگان با تقدیر و اهدای خط‌نوشته رهبر معظم انقلا به همسران رزمندگان؛ سردار توکلی، اصغر نقی‌زاده و محمدحسین حرمی به پایان رسید.