«فصل فراموشی فریبا» فضای واقعی تهران را به تصویر می‌کشد

فیلم سینمایی «فصل فراموشی فریبا» به کارگردانی عباس رافعی در سیصدوپنجاه و سومین نشست باشگاه فلیم تهران شامگاه شنبه 13 دی در فرهنگسرای ارسباران با حضور محمدجواد ادبی دکترای عرفان اسلامی و عوامل فیلم اکران و نقد شد.

به گزارش رسانه خبری سازمان فرهنگی هنری شهرداری تهران، در این نشست عباس رافعی با اشاره به بازنویسی فیلم نامه در مسیر ارایه فضایی واقعی از شهر پر از هیاهوی تهران به دور از سکانس‌های تکراری در آپارتمان‌های بسته گفت: من سعی کردم بخشی از آسیب‌های زندگی زنی که باسوءظن شوهرش درخانه محبوس شده و تلاش می‌کند خود را رها سازد و اینکه پس از رهایی در دام حصاری فراختر از گذشته یعنی جامعه می‌افتد و برای تامین هزینه‌های زندگی با مشکلات روحی و جسمی بسیار دست و پنجه نرم کند را به تصویر کشم.

کارگردان فیلم پرداختن به شخصیت اصلی را مهم و آن را سخت‌ترین نوع درام‌پردازی می‌داند و معتقد است: داستان مبتنی بر رشد تکوینی یک شخصیت است که گذشته تلخ و سیاهی داشته و با سختی گذشته را فراموش می‌کند تا به راحتی بتواند با صبوری، خویشتنداری و قناعت بی‌آنکه زخم و آسیبی ببیند از همه چیز عبور کند. او با مردی ازدواج می‌کند که پس از مدتی با توجه به گذشته فریبا و شک و تردید همسرش مرتضی به او موج ناآرامی در زندگی آن‌ها حاکم می‌شود. مرتضی تصادف می‌کند و از ناحیه دوپا فلج می‌شود و فریبا با صبوری و عشق به مراقبت از وی می‌پردازد تا جایی که با آرامش خیال زندگی با او را نیز ترک می‌کند.

رافعی تصریح کرد: در این فیلم از افراد عادی نقش گرفتم که شناخته شده نباشند و بعضی صحنه‌ها مانند دختر فروشنده‌ای که در مترو وسایلش ضبط شد با دوربین مخفی گرفته شد.

وی خاطرنشان کرد: من به ذهن تماشاگران احترام گذاشتم تا خارج از قاب را در ذهن خود بسازند.

در ادامه محمد جواد ادبی به عنوان منتقد اظهار داشت: در سکانسی که زن برای همسرش ژاکتی می‌بافد که اول خودش آن را می‌پوشد بعد صدای پرنده را می‌شنود، او زیباتر شده به راه می‌افتد تا زندگی جدیدی برای خودش بسازد، حتی مرد‌ها به او کمک می‌کنند اما همسرش به خاطربیماری سوء ظن، گذشته‌ای که او فراموش کرده مدام به خاطرش می‌آورد.

ادبی یادآور شد: در این فیلم شجاعت آقای رافعی تحسین برانگیز است، بیان فاصله میان یقین و شک است، در مکتب دینی ما دین مفهومی وجود دارد که میان گوش و چشم شما فاصله کمی است یعنی آنچه را می‌شنوید باور نکنید؛ که داوری بسیار سخت است.

این منتقد افزود: به نظر من فریبا مفلوک نیست در زندگی مدرن امروز که رنجوری به ارمغان می‌آورد او زنی است که می‌خواهد آینده‌اش را بسازد همانطور که موضوع داوری در این فیلم برای کارگردان و نویسنده حائز اهمیت است؛ در حکمت دینی ما عنوانی وجود دارد که «داوری کافری است.» حتی حضرت عیسی می‌فرماید: زنان بدکاره اگر توبه کنند به نجات نزدیکترند تا روحانیون یهود. «و همانطور که در فیلم شاهدیم فریبا توبه کرده بود اما قضاوت دیگران زندگی او را تغییر داد.

گزارش خطا

پسندها:

اشتراک گذاری

فیسبوک سروش واتس‌اپ لینکدین توییتر تلگرام

ارسال نظر