زندگـی با طعم شهرنشینـی

چقدر از دوران کودکی دور شده‌‏ایم، از خانه‌‏های قدیمی بزرگ با حیاط پر از گل و سبزی. حوضی در وسط آن با ماهی‌‏های قرمز و دورچینی از شمعدانی‏‌ها و گرمایی از جمع‌‏نشینی‌‏های پایان روز با عصرانه‌‏ای لذیذ. انگار در آن زمان مشکل و اضطرابی نبود و همه چیز پر از زندگی، سبزی، طبیعت، شور و نشاط بود. اما به یکباره با گسترش زندگی شهری و شهرنشینی، زندگی طعم شهرنشینی گرفت. خانه‌‏های قدیمی و بزرگ جای خود را به آپارتمان‌‏های سر به فلک کشیده داد. آپارتمان‌‏هایی که بیشتر چاردیواری‌‏اند تا مأمن و محل آرامش. دیگر از آن شهر خوش آب و هوا که به عنوان پایتخت زبانزد بود، خبری نیست و تهران تبدیل به شهری پر از ترافیک و دود و دم با ساختمان‏‌های بلند شده است. سبک زندگی ما ایرانیان تغییر کرده و به ناچار به سمت و سوی زندگی آپارتمان‌‏نشینی رفته‏‌ایم. واقعیت این است که ما درگیر پدیده‏ای غیرایرانی برای زیست خود شده‌‏ایم که در فرهنگ و تمدن ما قدمت و هویتی ندارد و برای همین است که با اینکه بیشتر شهرنشینان امروزی، در آپارتمان با همه اقتضائات آن زندگی می‌‏کنند هنوز فراموش نکرده‏‌اند که ما ایرانی هستیم و سبک زندگی ایرانی و اسلامی را باید سرلوحه زندگی خود قرار دهیم. 

 

بر این باورم که نیاز ما شهرنشینان اسیر در پیچ و گذرهای امروزی خیابان‌‏های شلوغ ساختن راهی برای بهبود و تعالی سبک زندگی و بازگشت به اصل و اصولی است که ریشه در فرهنگ و آیین ما دارد. در این میان نقش کلیدی، موثر و ضروری نهادهای فرهنگی به ویژه سازمان فرهنگی هنری انکارناپذیر است. تشکیل کارگروه جهادی زیست شهری با اهدافی چون حل معضل ترافیک به دلیل تاثیر مستقیم آن بر آلودگی هوا، تفکیک زباله از مبدا و ارتقای سلامت اجتماعی شهروندان از مهم‌ترین دغدغه‏‌های فرهنگیان پایتخت است و کارگروه زیست شهری بر همین اساس در سازمان فرهنگی هنری به عنوان یکی از متولیان اصلی فرهنگسازی در گستره شهر تهران شکل گرفته است. با توجه به اینکه کارکرد مستقیم فرهنگ در تغییر عادات و رویه‏‌های شخصی و اجتماعی واضح و مبرهن است قطعا این کارگروه با همکاری تمامی سطوح کارکنان فرهیخته و خدوم در سازمان می‌‏تواند بیشترین سطح موفقیت در فرهنگ‏سازی در این زمینه را فراهم نماید. کار فرهنگی در خصوص اقداماتی همچون پروژه «خط سفید» به منظور تسهیل و کاهش ترافیک و در نتیجه کم کردن آلودگی هوا و کاهش آسیب‏‌های ناشی از فقر فرهنگی در حوزه ترافیک، افزایش و ارتقای فرهنگ شهروندی و همچنین تمایل به قانون‏گرایی و گسترش فرهنگ صبر و آرامش بی‌‏شک ما را در رسیدن به این مهم یاری خواهد نمود. 

و در ‌‌نهایت واقعیت این است که وقتی زندگی در شهری با ظرافت و زیبایی به عنوان یک ارزش اجتماعی تلقی شود، طبیعی است مشارکت برای ساختن زندگی به دست خود شهروندان، به صورت خودجوش شکل می‌‏گیرد و مفاهیم درست شهروندی و شهرنشینی از طریق برنامه‌‏های آموزشی و تبلیغاتی به شهروندان برای زندگی بهتر انتقال می‌‏یابد و این چیزی است که در جوهره تصمیمات کارگروه زیست شهری برای ترسیم زندگی شهرنشینی ایرانی اسلامی وجود دارد.