مولوی، شمس اندیشه اقبال است / اقبال اشعار زیادی به زبان فارسی دارد

نشست شرح و تفسیر مثنوی «بشنو از نی» در روز ۱۸ آبان ماه در فرهنگسرای گلستان برگزار شد.

به گزارش رسانه خبری سازمان فرهنگی هنری شهرداری تهران، در این نشست حکایات مثنوی، جهان بینی مولانا و تحلیل اشعار او، و آشنایی اقبال لاهوری با مولانا توسط کریم سلگی شرح و تحلیل شد.

سلگی با اشاره به روز ولادت اقبال گفت: محمد اقبال لاهوری یا علامه اقبال شاعر، فیلسوف، سیاست‌مدار و متفکر مسلمان پاکستانی بود، که اشعار زیادی نیز به زبان‌های فارسی و اردو سروده ‌است. اقبال نخستین کسی بود که ایده یک کشور مستقل را برای مسلمانان هند مطرح کرد که در ‌‌نهایت منجر به ایجاد کشور پاکستان شد. او در این کشور به طور رسم «شاعر ملی» خوانده می‌شود.

این مفسر مثنوی با اشاره به توجه اقبال به مولانا، عنوان کرد: دل‌بستگی و وابستگی اقبال به مولانا را می‌شود از جنس‌‌ همان عشق پرسوز و گدازی دانست که خود مولانا را به شمس تبریزی مجذوب کرده‌است. اقبال در تمام آثارش از «اسرار خودی» که نخستین آنهاست تا «ارمغان حجاز» دلبستگی شدید خود را به افکار مولوی ابراز می‌دارد و او را با نام‌های مرشد و پیر یاد می‌کند. نام و یاد مولوی حتی در اشعار آخرین روزهای حیات اقبال که در مجموعه ارمغان حجاز فراهم آمده و پس از فوتش انتشار یافت نیز دیده می‌شود. مولوی، شمس اندیشه اقبال است.

سلگی در ادامه ضمن قرائت ادامه داستان «شاه و کنیزک» در مثنوی، تاکید کرد: رنج کنیزک در این داستان و ماجرای عشق او نشان از اهمیت تمایل و مراتب دوست داشتن دارد. رد عاشق با دیگر درد‌ها فرق دارد. عشق آینة اسرارِ خداست. عقل از شرح عشق ناتوان است. شرحِ عشق و عاشقی را فقط خدا می‌داند. حکیم به شاه گفت: خانه را خلوت کن! همه بروند بیرون، حتی خود شاه. من می‌خواهم از این دخترک چیزهایی بپرسم. همه رفتند، حکیم ماند و دخترک. حکیم آرام آرام از دخترک پرسید: شهر تو کجاست؟ دوستان و خویشان تو چه کسانی هستند؟

وی در ادامه افزود: پزشک نبض دختر را گرفته بود و می‌پرسید و دختر جواب می‌داد. از شهر‌ها و مردمان مختلف پرسید، از بزرگان شهر‌ها پرسید، نبض آرام بود، تا به شهر سمرقند رسید، ناگهان نبض دختر تند شد و صورتش سرخ شد. حکیم فهمید که دخترک در اینجا دلبستگی خاصی دارد. پرسید و پرسید تا به نام جوان زرگر در آن کوچه رسید، رنگ کنیز زرد شد، حکیم گفت: بیماریت را شناختم، بزودی تو را درمان می‌کنم.

این مفسر مثنوی، اضافه کرد: حکیم به کنیز گفت این راز را با کسی نگویی. راز مانند دانه است اگر راز را در دل حفظ کنی مانند دانه از خاک می‌روید و سبزه و درخت می‌شود. حکیم پیش شاه آمد و شاه را از کار کنیز آگاه کرد و گفت: چارة درد دختر آن است که جوان زرگر را از سمرقند به اینجا بیاوری و با زر و پول و او را فریب دهی تا دختر از دیدن او بهتر شود.

شست شرح و تفسیر مثنوی «بشنو از نی» در روز ۱۸ آبان ماه در فرهنگسرای گلستان برگزار شد.

گزارش خطا

پسندها:

اشتراک گذاری

فیسبوک سروش واتس‌اپ لینکدین توییتر تلگرام

ارسال نظر